Skarbnica duszy

K.., jak królewskie?

2012-02-11T08:46:00.003+01:00

He,he a wyszło K jak .., Kajkowe.
Taki miałam pomysł aby zrobić królewską pisankę w tym stylu na „f” co ja nawet tu nie wspomnę, bo mi przy tej mojej pisance nie wypada. ;-)
Choć, czy ja wiem?! Jaki król taka pisanka! ;-)
Ale marzyło mi się by zrobić taką naciapkaną do bólu w stylu „f’.
Fakt wyszło naciapkane, tylko „f” gdzieś się po drodze zapodziało. ;-)
To znaczy, nie, nie, nie, akceptujemy się nawzajem. Pisanka i ja.
Strasznie trudne było zrobienie tego wszystkiego. Ludzie, jak to ręce się trzęsą akurat wtedy kiedy mają mieć spokój chirurga! ;-)
A mówiłam, uspokój się kobieto! Ale ona znowu swoje! ;-)
Komputerek by to wszystko obmierzył, policzył, odległości zachował, linie proste, kropeczki tej samej wielkości… A człowiek?
To znaczy, nie przesadzajmy! A Kajka? ;-)
Kajka po Kajkowemu!
Ale mimo rąk trzęsących się i okropnej nieprecyzji, (Pan Word podkreśla mi, że nie zna takiego słowa, skubany, on też musi mnie dołować) jest w tej pisance bardzo dużo cierpliwości. Takiej typowo Kajkowej, czasami aż przesadnej, bo stwierdziła po wszystkim, że jest dobrze, że może być i, że królów już i tak, prawie, nie ma, i.., że tu prawie nie robi wielkiej różnicy. ;-)
Wiem, są tacy, co by tę pisankę wywalili od razu.
Rany, jakie tacy ludzie muszą mieć trudne życie! Ja tam z doskonałością jestem na Wy.
Nie tak, żebym omijała Panią szerokim łukiem, bo wiadomo, ja bardzo tolerancyjna jestem (chyba;-)), ale Pani mnie jakoś nie szczególnie jako kumpele sobie upodobała. ;-)
No cóż, nie wie Pani co Pani traci, bo ja potrafię być kumplem i w ogóle…, nie kumam czemu aż tak Pani we mnie nie gustuje. Nie żebym się żaliła lub zachęcała do dyskusji, nie.
No bo, podobno o gustach się nie dyskutuje. ;-)
Miłego weekendu!
A my…, w drogę…

Zamykam w kolorach strach

2012-02-09T20:16:00.005+01:00

Szybko, zanim mną ciemnością zawładnie obrzucam go jasnymi barwami.
Ale uparty z niego diabeł.
Wyłazi czasami spod światła i nieokiełzany na wszystko rzuca cień.
A cień jest zawsze przepełniony strachem.
Poddaje mu się, czasami.., jak braknie mi sił.
Łupię w środku mnie i obijając się o ściany ciała brzęczy jak echo.
I nic prócz tego echa w uszach. Nawet serce w jego rytmie drga.
I nie widzę wtedy barw.
Bo strach nie ma oczu. Ma tylko ciemność.
Ale ileż można drgać?!
Bam go! Bam! Kolorem!
Zamykam drania!
Kolorami upaprani straszy jakby mniej.
Czai się. Wiem.
Ale i tak…
Zamykam w kolorach strach.

Wieszaczek

2012-02-08T07:28:00.004+01:00

Drewienka też wciąż lubię. Wieszaczek w ciepłych kolorach, co by trochę zimie napsocić. Szablon własnej roboty, szkoda, że nie i pomysłu. ;-)
Pozdrawiam i miłego dnia.

Wyzwanie w Romantycznym Zakatku

2012-02-06T08:19:00.003+01:00

Monotematycznie się zrobiło u mnie, wiem. Ale co ja za to mogę, że te pudełeczka wciągają. ;-)
Jak mnie Miriamart z bloga Decoupage Romantyczny Zakątek zaprosiła do siebie, to musiałam działać. Widzieliście jaka tam jest wygrana?
Warto dać sobie szansę.
Mam nadzieję, że moja praca się spodoba i docenią fakt, że wszystko tutaj jest mojej własnej produkcji a tylko perełki i tasiemka to gotowy produkt, który trzeba było tylko dokleić.
Pozdrawiam wszystkich i niech ten tydzień będzie spokojny dla wszystkich.

Kolejne maleństwo

2012-02-04T09:03:00.004+01:00

Kolejne wyzwanie, tym razem "W kropeczki" jest w SZUFLADZIE
Zgłaszam moje kolejne maleństwo papierowe.
Te papiery są ze sklepu LEMONADE. Bardzo polecam, bo jakosć super a obsługa do pochwały tylko.

Cacuszko ;-)

2012-02-03T09:00:00.003+01:00

W SZUFLADZIE jest nowe wyzwanie pod kierownictwem ;-)Agi z "bloga Kapryśne Inspiracje". Tytuł wyzwania to „Czas na kawę”
Ponieważ kolory kawy, a więc wszystkie rodzaje brązów, beż, toffi itp. to moje ulubione zmajstrowałam takie małe cacuszko. Pudełeczko na prezent dla młodej damy (młodej sercem i duchem;-) Piszę, że cacuszko, bo to nie duże jest, całych 6/6/6cm, plus dodatki wystające. ;-)
W sam raz na jakiś komplet biżuterii albo po prostu kilka bombonierek lub cukierków. ;-)
Oczywiście zgłaszam pudełeczko na wyzwaniową zabawę, bo nagrodą są piękne serduszka wykonane przez Peninię. A, że znam jakoś Jej prac, to już lecę do kolejki. ;-)
Pozdrawiam wszystkich w nadziei, że cacuszko Wam przypadnie do gustu.

Klucznik retro

2012-02-02T09:36:00.003+01:00

Pewnie też staroć jestem, bo jednak starocie najbardziej lubię. ;-) Duży klucznik w stylu retro musiał więc na starocia wyglądać. ;-)
Pozdrawiam wszystkich!

Ma.ryski prezent dla...

2012-01-31T12:33:00.004+01:00

Od dawna podziwiałam dzieła Ma.ryski. Jej wyjątkowy i niepowtarzalny styl przyciągał mój wzrok jeszcze zanim Ma.ryskę poznałam. Pamiętam, że jak pierwszy raz zobaczyłam Jej pracę, od razu pomyślałam, no takiego decoupage, to ja jeszcze nigdzie nie widziałam. ;-)
A potem i Ma.ryskę poznałam. Skromna Dziewczyna, chętnie udzielająca rad, zawsze pomoże, czasami skrytykuję jak trzeba… ;-)
Anioły Ma.ryski najbardziej do mnie przemawiają. Zdecydowałam, że jak tylko kasę uzbieram, poproszę o jednego dla mnie i mojego Stefka. Jakie było moje zdziwienie, kiedy Ma.ryska odpowiedziała, że mi nie sprzeda takiego Anioła, tylko zrobi, jako prezent. Oczywiście musiałam poczekać aż Anioł do Niej sam przyleci. ;-)
Od tego czasu, co zaglądałam do Jej bloga, to w oczekiwaniu, że ujrzę tam naszego Anioła.
I pewnego razu otwiera się strona a tam patrzy na mnie Anioł Matka z Dzieciątkiem przy Sercu. Nie wiedziałam wtedy jeszcze, że to jest nasz Anioł, ale się rozpłakałam na sam widok.
Bo takie są Ma.ryski prace. Żywe, poruszające do głębi serca swoim pięknem.
Nie wiem jak Ona to robi, ale nie raz podchodzę do naszego Anioła, głaszczę, dotykam, podziwiam.
Zapraszam wszystkich do
Ma.ryski jest co podziwiać.
A tutaj nasz Aniol.
Nie robiłam swoich zdjęć, bo ja nie umiem zdjęć robić, a tutaj aż szkoda psuć efekt moimi fotkami. Dlatego pożyczyłam jedną fotkę z Ma.ryski bloga, a resztę obejrzycie sobie już tam na miejscu.
Ma.ryska dziękuję Ci jeszcze raz bardzo, że chciałaś z nami podzielić się cząstką siebie.

Dla wnuka

2012-01-30T09:17:00.002+01:00

Chustecznik dla wnuka mojej Znajomej. Serwetka od Asi z Anglii, Asiu dziękuję Ci jeszcze raz.

Moje – nie moje

2012-01-28T09:35:00.001+01:00

Jeszcze przed wyjazdem do Poznania (Boże, ja teraz dziele życie na przed i po wyjeździe do Poznania, hm) i zanim dostałam moje pierwsze papiery do scrapkowania, zmodziłam z papierów zrobionych ze serwetek takie cuś.
Chciałam (od zawsze ;-)) zrobić coś totalnie nie w moim stylu, trochę szalone i nie w kolorach ziemi. ;-)
Jak Wam się podoba? Ja wciąż nie mogę się do tego widoku przyzwyczaić. :-)))

Ptasiorowo

2012-01-27T08:29:00.002+01:00

Pudełko z ptaszorem musiało powstać, bo ta serwetka bardzo mi się podoba. W sam raz na moje mazajkowe czary.
Pozdrawiamy serdecznie i dziękujemy za kciuki, modlitwę i wsparcie.

Trzeba się pozbierać i iść dalej

2012-01-26T10:00:00.004+01:00

Kochani, chciałam napisać coś więcej, ale nie wiem co. Wiem tylko, że MUSZĘ i CHCĘ być silna dla Stefka.
Nie raz w rozmowie ze znajomymi dowiaduję się, że jest im mnie żal. Siostra męża nie raz mówiła, „jak ty to wytrzymujesz” albo „ty nie masz własnego życia.”
Ale jak już mi przyszło tak żyć, to nie wyobrażam sobie innego życia niż być i żyć dla Stefka.
Nie żałuję pięknych kiecek i tego, że nie jestem kobieca, że często jestem zmęczona i zawsze mam podkrążone oczy. Nie żałuję filmów nieobejrzanych, kin i teatrów nieodwiedzanych. Nie żałuję, że jak to mówią, nie mam czasu dla siebie, bo czas dla Stefka to jest czas dla mnie.
Wszystko, co mu przynosi radość i siłę, jest także moją radością i siłą.
Może i jestem tylko mamą Stefka i nikim więcej, ale ja nie chcę być nikim innym. Bycie mamą Stefka nic mi nie odbiera.
Czasami jest ciężko, czasami się boję, czasami nie wiem jak sobie poradzę, ale ZAWSZE wiem, że chcę. Chcę być, walczyć i żyć życie mamy Stefka.
A w tym wszystkim żałuję tylko jednego, że ciało nie nadąża za umysłem.
No, jak widać, przerabiam wciąż ostatnie wiadomości, ale nie poddajemy się.
Walczymy nadal, rehabilitujemy się,

tworzymy rękodzieło..,

a wszystko dla Stefka.
Pozdrawiamy serdecznie i prosimy o kciuki, dobre myśli i modlitwę.

I na nas padło...

2012-01-25T08:16:00.002+01:00

Byliśmy na kontroli u naszego lekarza w Poznaniu. Sprawy wyglądają nieciekawie. Stefek ma 49 stopni skrzywienia w odcinku piersiowym. Bardzo ładnie znosił gorset. Nosił go 24 g na dobę, w tym spał i wszystko. Zdejmowany był tylko do rehabilitacji i kąpieli lub mycia.
Rehabilitacje ma już od 3 lat codziennie. Przez rok ja robiłam sama, 60 min dziennie. Potem zaczęłam wysiadać wielopunktowo, bo nie tylko mój kręgosłup ale też ręce, stawy , palce, nadgarstki, łokcie.
Na szczęście znalazłam naszą Panią Martynę. Przychodzi codziennie na 45 min, a ja resztę dorabiam.
Dzięki Wam wszystkim i przekazywaniu 1% na Stefcia było nam dużo łatwiej poradzić sobie z tym wszystkim, bo koszty są duże. Dziękowałam już, ale dziękuję nadal i zawsze będę.
Teraz tak. Stefek jest szczupły, jak powiedział wczoraj lekarz, ma delikatną skórę. Zaczął się buntować na gorset. To, że się zrobiło coś na rodzaj odleżyny o tym świadczy najlepiej.
Lekarz mówi, że jeśli takie coś będzie się powtarzać też może być niebezpieczne, na skórze są różnego rodzaju bakterie, nawet gronkowce, więc o zakażenie nie trudno.
Doszło do tego, że noszenie gorsetu już też staje się zagrożeniem.
Jedyne wyjście to operacja.
Lekarz powiedział, że u niego czeka się na operacje z 2 lata. W Zakopanym podobno 6 m-cy. Mówi, że to dobry, nowy szpital i lekarze, którzy mają doświadczenia z „tego typu pacjentami neurologicznymi”.
Podał dwa nazwiska, Prof. Zarzycki i Doc. Tęsiorowki.
Do któregoś z Nich trzeba udać się na prywatną wizytę do Krakowa, tam Stefka zbadają i dadzą skierowanie na operacje do Zakopanego.
Pytałam, czy nie ma żadnej możliwości, aby tej operacji nie robić i po prostu z tym żyć, powiedział, raczej nie. Prędzej czy później to będzie konieczne.
Tak to wygląda. Innego wyjścia nie mamy.
Smutno mi strasznie i bardzo się boję wszystkiego, co nas jeszcze czeka, ale wiem, że nie ma miejsca na słabość, rozpacz i strach. Jestem teraz potrzebna Stefkowi bardziej niż kiedykolwiek i choć nie wiem jak, muszę, muszę się pozbierać i mieć siły dla Niego.
By nie smucić tylko, pokażę pudełeczko zrobione z nowej serwetki od Asi. Zrobione przed wyjazdem do lekarza. Nie wiem jak ja teraz wrócę do twórczości, mam totalny mętlik w głowie. Nawet we wojnie nie byłam tak przestraszona i zdezorientowana. Strach o Dziecko jest chyba największy z możliwych strachów. Jesteście wielkimi szczęściarzami, jeśli tego strachu nie znacie.
Aha, pudełeczko.
Pozdrawiam Was cieplutko!

Candy

2012-01-22T09:49:00.004+01:00

Tyle radości przyniosły mi ostatnio sprezentowane przez Asię serwetki, że zdecydowałam się tą radością z Wami podzielić.
Każdy, kto ma chęć na 20 przepięknych serwetek proszony jest o pozostawienie swojego komentarza i umieszczenie banerka na swoim blogu w pasku bocznym.
W candy mogą brać udział wszyscy, nie tylko osoby posiadające bloga.
Zapisywać się można do 22.02.2012. Losowanie następnego dnia.
Zapraszam!
A u nas ze moim Stefkiem jeżeli chodzi o odleżynę po gorsecie, jest dużo lepiej. Zagoiło się wszystko. Stefek był 3 razy kontrolowany przez chirurga, za każdym razem inny i dwóch twierdzi, że to na szczęście nie jest jeszcze odleżyna. Oby mieli rację.
Dostaliśmy też zielone światło by gorset od nowa założyć, ale parę dni dam temu jeszcze się wygoić od środka, bo kolor fioletowy w jednym miejscu mi się nie podoba. Boję się, że jak znowu na to przyjdzie mocny ucisk, że stan zapalny powróci.
W związku z tym, że gorsetu nie ma, Stefek czuje się średnio. Przy tak dużym skrzywieniu ma bóle, które muszą być rehabilitacją i masażami zwalczane na tyle na ile wystarczy nam sił. Bo rehabilitacja wymaga naprawdę dużej siły fizycznej ze strony rehabilitanta, no i cierpliwości i wytrzymałości ze strony Stefka.
Normalnie Stefek ma codziennie około 60 min rehabilitacji. Piszę, około, bo rehabilitantka przychodzi na 45 min, a ja robię razem z Nią i potem sama na tyle ile mogę.
Teraz musi być więcej. Przez 8 dni robiłam sama (bo rehabilitantka była chora, jeszcze to, akurat teraz!). Robiłam 4 razy po 20 – 25 min. Taka byłam szczęśliwa, że wytrzymuję takie tempo a tu w piątek mój kręgosłup zastrajkował. Zdrajca jeden!!!
Na szczęście od piątku znowu Pani może przychodzić i jest tych 45 min mocnej pracy, a ja potem robię tylko lżejsze drobiazgi, aż mi odpuści mój męczyciel.
Na to wszystko, pewnie na korytarzu w szpitalu Stefek złapał infekcje gardła. Na razie bez antybiotyku walczymy, oby nam się udało.
No i taki mamy początek roku, nieciekawy. Musimy uzbroić się w cierpliwość, robić, co możemy i mieć nadzieje, że będzie lepiej.
Proszę trzymajcie za nas kciuki!
Pozdrawiamy Wszystkich nam kibicujących i powodzenia w candy!

Kartka znowu i niestety...

2012-01-16T14:35:00.003+01:00

Tak serwetki mam, tylko czasu teraz mało, bo się u nas ze zdrowiem posypało. Niestety Stefek w miejscu ucisku gorsetu dostał odleżyny. Przez noc dosłownie spuchło, zrobiła się dziurka, wylało się dużo krwi i ropy i teraz leczymy okładamy z Octeniseptu. Gorset natychmiast poszedł w odstawkę. Nie muszę pisać, co to oznacza dla Stefka który w nim spędzał 24 godz na dobę i był zdejmowany tylko na czas toalety i rehabilitacji. Nagle przyszło mu dźwigać samemu coś, co od trzech lat już nie robił. Krzywy się okropnie, w dodatku go boli, więc trzeba jak najczęściej rehabilitować, każdą wolną chwilę na tym spędzać, więc nowych prac długo nie będzie.
Pokażę karteczkę, która została zrobiona zanim to się stało i lecę dalej do roboty, choć sama już czuję się od tego wszystkiego chora, jakbym grypę miała.
Jak wrócę to się powymieniamy serwetkami, pracy pooglądam Wasze i moje porobię nowe, na razie priorytet – leczenie.
A Was wszystkich proszę o przesyłanie nam dobrej energii, byśmy dali rady znieść wszystko, co będzie trzeba znieść i by nie było gorzej niż już jest, a tylko lepiej.
Pozdrawiam i do zobaczenia!

Motylek i listki sama zrobiłam z papieru postarzanego własnym sposobem. Papier na kartkę także sama przygotowałam pod ten obrazek - który jest drukiem, ale był już przygotowany do transferu, więc transferem pomalowany i tak już zostało.
Czyli kolejne resztki, a karteczka jest.
Idzie do „kolekcji” karteczek postarzano retro coś tam. Potem pomyślę jak to wszystko opakować w całość. (Też mi kolekcja, każda kartka inna, hahaha. Ale brzmi lepiej i lepiej mi samej jak tak nazwałam moje prace, hahaha.)
Do zobaczenia!

Prośba

2012-01-15T20:10:00.003+01:00

Dzisiaj poproszę Was o przeczytanie TEGO
Jeżeli już byliście u małego Franka, to wiecie, o kim mowa. A jeżeli uważacie, że Franio zasłużył na szansę, to wiecie co można zorbić. ;-)
Waleczny Franio ma już tyle bitew wygranych. Wszystko dzięki waleczności Jego i Jego rodziny i wielkiej pomocy Ludzi wielkiego serca. Pomożemy znowu? ;-)

Zasypało mnie ;-)

2012-01-14T09:42:00.004+01:00

Zasypało mnie serwetkami. Całe mnóstwo serwetek z Anglii i pojedyncze sztuki z Włoch.
Od wczoraj tonę w serwetkach, przewracam, oglądam, podziwiam. U nas takich nie widziałam, tym bardziej się cieszę.
Asiu kochana ja wciąż nie wiem jak mam Ci dziękować. Tyle zachodu dla jakiejś obcej baby,;-) no ja nie wiem, czym ja na to zasłużyłam, że takich wspaniałych Ludzi wciąż spotykam!
Zobaczcie sami.

Te paczki serwetek to od Asi z Anglii. Te pojedyncze z Włoch od Keki.
Dziękuję Wam Dziewczyny z całego serca, cieszę się jak małe dziecko a serwetek wystarczy mi do końca świata i trzy dni dłużej (nawet Orkiestrę przegonię ;-)
Miłego weekendu Wszystkim!

Nowa

2012-01-13T09:35:00.003+01:00

Scrapbookin wciąga. ;-) Nie wiedziałam, że taka „zabawa w sztukę papierkową” jest tak droga. W tym wszystkim to najbardziej mnie zniechęca. :-(
Te wszystkie cuda typu, maszynki do wycinania i wtłaczania wzorów, punchery różnego typu, big shoty i inne big rzeczy…, okropności jakieś jakie to ceny.
I tak samo jak cena zniechęca tak to, co tymi cudami można zrobić przyciąga. ;-)
Ja na razie dostałam moje pierwsze prawdziwe papiery.
Rany, jakie cuda, inne niż te serwetkowe, co to samemu można zrobić, jakościowo o niebo lepsze.
Ale prócz tych kilka papierów i dwóch stempli (gapa zamówiła stemple a nie ma ani tuszu ani akrylowej kostki, hahaha) na razie nic nowego nie mam.
Więc kombinuję jak mogę. Robię swoje własne niby papierki, niby ozdoby, wszystko trochę na niby.
Przykładowo na tej kartce, tylko ten papier kolorowy jest ze sklepu Lemonade (swoją drogą polecam bardzo), reszta, to moje własne wytworki „niby”.
Aha, oczko ptaszora też kupione.
Co ja się namęczyłam, aby takie małe cuś przykleić. Wciąż mi na palcu zostawało zamiast na papierze. Ale w końcu wzięłam się na sposób i przechytrzyłam drania. ;-)
Ptaszorek też „niby”. Bo to nie jest wcale Quilling. Palcami wkręcałam, bez żadnego sprzętu i papier zwykli nie te paseczki z papieru do Quillingu. Ale jak widać ukręciło się. Niby. ;-)
Najbardziej cieszy mnie własnymi łapkami ukręcona róża, zrobiona z papieru malowanego specjalnie pod ten kupiony papier, aby pasowało.
Jak zrobić taką róże zobaczyłam na blogu Kuchnia-Pełna Cudów. Jest tam parę fajnych tutoriali – step by step.
Boże, co ja bym zrobiła, żeby nie ci wszyscy wspaniali Ludzie, którzy tak chętnie dzielą się wiedzą i doświadczeniem?! Pewnie nie wiele.
Ah, dziękuję za to, że są, bo wzbogacają moje życie i mój umysł. ;-)
No tooo, pa,pa na dziś. Gadula jestem, wiem, wiem….

Papierki do wygrania

2012-01-11T17:14:00.002+01:00

TUTAJ można wygrać piękne papiery z kolekcji "All I ever..."
Do 12. stycznia!

NIE!!!

2012-01-10T09:20:00.004+01:00

Ten post musiał zostać napisany. Tym razem nie mogę przemilczeć, bo jak przemilczę, to będzie jakbym zgadzała się z tym, co mówią. Jak przemilczę, to będzie mój własny krok do tyłu, krok ku mroku od którego zawsze stroniłam. ;-)
Jak słyszałam komentarze niektórych polityków, odnośnie Wielkiej Orkiestry, to tylko złość we mnie rosła, że tacy ludzie są przez nas opłacany!!! Bo to, że oni są jacy są, to najwyżej można uznać za nieszczęście, ale to, że my im płacimy, to jest tragedia!!!
Co roku gadają zazdrośnicy (zazdroszczą Panu Jurkowi sławy i tego, że jest przez Ludzi kochani, ale pracy, którą w to wszystko włożył On i tylu przecież jeszcze ludzi, bo Orkiestra to nie tylko Pan Jurek, tego już jakoś nie widzą i nie zazdroszczą . Co roku gadają, ale to, co w tym roku słyszałam, to przechodzi wszystkie normy zdrowego umysłu, kultury osobistej, a nawet człowieczeństwa.
Bardzo w tym wszystkim spodobało mi sie opanowanie Pana Jurka i to, że zaprasza wszystkich na odziały szpitalne, to był strzał w 10-tkę, nic lepszego nie można było powiedzieć. Po każdej takiej „sprzeczce”, podziwiam Pana Jurka jeszcze bardziej i cieszy mnie to, że chcąc Mu dokopać osiągają dokładnie odwrotny efekt. Bo inaczej po prostu nie może być.
Nie życzę nikomu źle, znacie mnie już na tyle, ale tym ludziom – politykom, życzę, aby zniknęli całkowicie z życia publicznego, z polityki, ze stanowisk, bo oni się do tego nie nadają. Polityk, jak się wypowiada, to musi wiedzieć, że mówi nie tylko w swoim imieniu, ale także w imieniu WSZYSTKICH swoich wyborców, a oni tego wciąż nie mogą załapać, że nie są tam, aby załatwiać swoje interesy, ale interesy Obywateli tego kraju. I jak takie słowa padają z ich ust, niestety przynoszą wstyd nie tylko sobie, ale nam wszystkim. I temu mówię zdecydowanie NIE!
NIE dla takiej polityki, NIE dla takich polityków.
TAK dla WOŚP, TAK dla Ludzi wrażliwych na krzywdę i nieszczęście innego Człowieka, TAK dla Polski i wielkiej siły, jaką ma łącząc razem wszystkie Pomocne Serca.
Niektórzy chcą byśmy wstydzili się tego, że chcemy pomagać. Nazywają tą coroczną akcję zbieraniem jałmużny i żebraniem. To straszne, że dla czegoś tak wielkiego, tak pięknego, tak pomocnego, nie znajdują w swoim słowniku innych słów!
Otóż im wszystkim chcę powiedzieć, że wrzucając do puszeczki WOŚP parę złotówek, Ludzie wcale nie wrzucają pieniądze, Oni dzielą się troską o życie i zdrowie innego Człowieka, podają rękę Matce siedzącej przy łóżku szpitalnym swojego Dziecka, podaja szansę choremu Człowiekowi na to by być zdrowym i cieszyć się największym z darów, czyli Życiem. Czy jest większa siła i większa radość od tej, kiedy wspierasz Życie?! Nie ma! I nawet delikatnie mówiąc, nieprzemyślane słowa wypowiadane, co roku, przez co niektórych, przesadnie mówiąc, ludzi, nie zepsują nam tego. Bo Orkiestra była, jest i będzie, a co roku Ludzie sami zdecydują czy chcą dalej pomagać i czy to ma sens. I co roku zdecydują tak jak dotychczas, że TO MA SENS!
Nic więcej dodać nie muszę, no chyba, że „Się ma!”.

Coś z niczego - znowu

2012-01-07T15:47:00.006+01:00

Dziś zaproponuję Wam taką zabawę w scrapki którą można wykonać razem z Waszymi pociechami.
Zabawa jest prosta i tania. ;-)
Potrzebne do tego będą:
Kawałek jakiegoś pudełka kartonowego, z którego odrywamy górną warstwę aby dostać się do tego falowanego spodu.
Kawałek gazety i papieru kolorowego.
Sznurek, taśma dwustronna klejąca (ja kupiłam w markecie budowlanym), trochę papieru z opakowania po sucharkach (ten biały falowany środek), stary guziczek, igła i trochę nici.
Na zdjęciach powyżej widać, co z tego powstało.
Nie trzeba być specjalnie uzdolnionym, aby narysować i wyciąć serca, ciało myszki, uszy myszki i buciki, dorobić do tego oczy, nos i wąsy.
Trochę zabawy i dużo radości, a jaki fajny efekt! Na pewno się spodoba Waszym Dzieciom!
Można w razie czego z tego zrobić prezent Walentynowi dla Waszej drugiej połowy. ;-)
Jakbyście robili, to proszę o linka, chętnie zobaczę jak Wam wyszło.
Dzięki, pozdrawiam i miłego weekendu!

Scrapkowe pomocne Duszyczki

2012-01-06T11:21:00.004+01:00

Nikt nie wie wszystkiego. Cudowne w tym jest to, że każdy jednak coś tam wie i, że nie jesteśmy na tym świecie sami. Prawda, że to cudne, że nawzajem możemy sobie pomagać i uczyć się jedni od drugich.
Ja zawsze powtarzam, że nie ma ludzi głupich. Są tylko tacy co nie mają ochoty się uczyć. ;-)
A jak już ten, co czegoś nie wie chce się dowiedzieć, to już jest pierwsza i najważniejsza furtka otwarta.
Czemu ja o tym wspominam? Bo piszecie czasami w komentarzach, że ja mam talent artystyczny. Phi, a ja Wam mówię, że to nie talent, tylko ta furtka otwarta i tyle.
Otworzycie własną i też spinie się na Was tyle pomocy, że nie sposób się nie nauczyć.
No ja sama nigdy w życiu nie wpadłabym na to, że ze serwetek do decoupage można zrobić papier do scrapbookingu. A można! Tylko jakbym ja furtkę nie otworzyła, to nigdy bym się o tym nie dowiedziała.
Popatrzcie proszę, jakie sobie papierki sama zrobiłam. Prawda, że fajowskie? A takich wzorów papierów do scrapuf nie widziałam (jeszcze;-)).

Też możecie sobie zrobić. Wszystko opisane jest TUTAJ.
Ja trochę zmodyfikowałam ten „przepis” bo zamiast papieru śniadaniowego, używam papier do pieczenia. Wtedy mogę wyciać większe kawałki i łatwiej mi się prasuje bo jest to sztywniejszy papier, a z racji tego, że większy sobie robie, to też mogę użyć większy kawałek papieru technicznego i serwetki.
Na tym zdjęciu zrobiony jest papier z całego papieru technicznego, jaki miałam, rozmiar A4.
Naprawdę polecam, bo to prosty sposób a można uzyskać ciekawe papierki.
Pozdrawiam i miłego weekendu – do końca świata i trzy dni dłużej!!! ;-)))

Druga! ;-)

2012-01-05T10:07:00.002+01:00

Kolejna kartka z resztek po czymś tam i nie wiele innego.
Ponieważ zostałam przez Was zmotywowana do dalszego działania, to zmodziłam kolejną bardzo prostą karteczkę.
Baza, to znowu tył bloku technicznego, kolorowe papierki, to druk (też swoje odleżał czekając na decoupage) , do tego resztka tasiemki, jakiś guziczek metalowy (mam ich kilka, kupione na szrocie) i znowu trochę papieru do pakowania, i tyle.
Kolejna vintage karteczka, wyglądająca naprawdę na jakiś staroć ze strychu babci, gotowa. ;-)
Teraz mnie kusi aby gazetę do karteczki wykorzystać ale szukam ładny kawałek bez kolorowego druku. Zobaczymy. ;-)
p.s. Papierki scrapkowe – prawdziwe – jadą do mnie. Nie mogę się doczekać, aby pomacać te cuda. Wariatka jestem, wiem, wiem!

Scraperka nadchodzi ;-)))

2012-01-04T16:23:00.004+01:00

A co?! Musiałam ja też pójść w tym kierunku.
Ale zacznę od początku. ;-)
Jakiś 6 lat temu przypadkiem na allegro trafiłam na dziurkacze. Ponieważ zbliżała się aukcja dla pewnego chorego dzieciaczka i trzeba było coś przygotować (przecinek mi na laptopie nie zawsze działa) to zdecydowałam, że zrobię kartki świąteczne a dziurkacze mi się przydadzą.
Takim sposobem stałam się posiadaczką dziurkacza z choineczką gwiazdką śnieżynką i jakiegoś narożnego cudaczka. Mowy nie było o żadnym scrapbookingu przynajmniej ja pojęcia o tym nie miałam.
Po aukcji dziurkacze poszły w odstawkę a ja tylko podziwiałam cudenka na Waszych blogach. ;-)
Ale od paru dni mnie korciło i korciło. Zrób jakaś kartkę.. zrób jakaś kartkę.
Więc nie mając nic prócz wspomnianych wcześniej dziurkaczy zabrałam się za robotę.
Kartka wycięta z tyłu jakiegoś Stefka bloku z kartkami do rysowania. Trochę postarzana i pocieniowana farbami akrylowymi (tutaj kłania się decoupage ;-). Na kartce przyklejona jasna karteczka wycięta z… uwaga…papieru dla nawilżaczy kaloryferowych. ;-))) i potraktowana dziurkaczem narożnym. Na to poszedł druk, który już od jakiegoś czasu leżał w szufladzie czekając na zdecoupagowanie (nie doczekał się ;-)
W środku jest przyklejona malutka koperta w której są dwie całkiem malutkie karteczki (mają taki sam kształt jak te jasne przyklejone karteczki) i na nich jest ręką napisane – na jednej – tęsknię, na drugiej – kocham.
Wszystko razem powiązane wstążeczka w kolorze starego złota.
Ahaaa, kwiatek! Wycięty a właściwie wydarty z papieru po pakowanym prezencie, pomalowany pomęczony i przyszyty wraz z tą kuleczką brązową do kartki.
No i jest! Moja pierwsza scrapka z materiałów dostępnych pod ręką.
Mistrzynie scrapbookingu, proszę przymknąć jedno oczko, w razie potrzeby oba.

Apel

2012-01-03T12:31:00.000+01:00

Proszę o przeczytanie. O TUTAJ
Dziękuję i pozdrawiam!

Kto wygrał Candy?

2012-01-01T10:53:00.005+01:00

Dzisiaj szybko i bez zdjęć. Musicie uwierzyć mi na słowo. ;-)
W candy brało udział 67 osób, a pan Random wybrał Osobę która wpisala się jako 60-ta.
Tą Osobą jest Dotka.
Gratuluję i proszę o adres do wysyłki.

Pozdrawiam Wszystkich!

Rustykalnie

2011-12-29T10:48:00.004+01:00

Wieszak i serwetnik w kształcie czajnika już od dawna kręcili mi się po głowie. ;-)
Ze wszystkich serwetek i papierów, jakie mam, nic mi nie pasowało. Pomyślałam, poleży, poczeka i samo zdecyduje. A potem zapytałam siebie co ja bym chciała w mojej kuchni. Cos na wzór starocia jakiegoś i bez żadnych obrazków, raczej prosto i rustykalnie. No i się zrobiło. Jednak w takich ciemnościach zrobić dobre zdjęcie przeciętnym aparatem i bez zdolności fotograficznych, się nie dało.

Drugie zdjęcie to moje pierniczki w towarzystwie jednego z trzech Mikołajów jakie uwielbiam. Dokładali kiedyś takie do kawy, czy herbaty, nie pamiętam. To moje kumple w te świąteczne dnie. ;-)
Pozdrawiam ostatni raz w tym starym roku! W Nowym życzę nam wszystkim dużo zdrowia, uśmiechu, radości i spełnienia marzeń.

Franio Waleczny (czyli.., życzenia;-))

2011-12-21T13:11:00.004+01:00

Franio Waleczny.Prawda, że brzmi jak z bajek o rycerzach?
No, bo to jest bajka o Rycerzu! I wcale nie z dawnych lat.
Nam się wydaje, że takie bajki to opowieści z dawnych czasów, ale to tylko dlatego, że słabo się rozglądamy dookoła. ;-)
Rycerze istnieją! Są wśród nas!
Tylko jakoś zajęci nowoczesnością i często także pogonią za tym, co tak naprawdę nie jest nam wcale potrzebne, przestaliśmy już pisać o rycerzach. Przestaliśmy ich zauważać.
Bo wstając rano z łóżka i otwierając oczy, otwieramy ich tak naprawdę tylko częściowo.
Brak czasu na to, aby otworzyć je całościowo. No, bo przecież trzeba się spieszyć! Do pracy, do szkoły, dokądtamkolwiek!
Przy okazji tylko jemy posiłki, przy okazji rozmawiamy z dzieciakami, z rodziną.., przy okazji nawet samych siebie spotykamy. W porannym lustrze. Ale nawet wtedy słabo się sobie przyglądamy. No, bo jak inaczej, jak nie było czasu nawet oczu dobrze otworzyć.
I tak przeważnie zaczynamy kolejny nasz zwyczajny dzień.
No co??? Zwyczajny!!!
Cuda są dla małych dzieci, w bajkach można o takich czytać. Kto dziś wierzy w cuda?!
Życie to nie bajka, tutaj nie ma cudów. Dlatego.., jest zwyczajne.
Czyżby? Naprawdę? Jesteśmy tego pewny?
A kto Was dzisiaj oddychał???
Co, co mówicie? Jaki to cud?
No to spróbujcie przestać oddychać. ;-)
Franio Waleczny wie, jaki to Cud!!! I Jego Rodzina wie!!!
Oni wszyscy razem długo walczyli o Frania oddech. Ich nie przekonacie, że oddychanie, to nie cud! Ba! Oni znają także inne cuda, takie jak chodzenie, mówienie, widzenie, słyszenie…
Franio Waleczny o wszystko walczył!
Walczy wciąż. Cała Jego Dzielna Rodzina walczy. Ale mimo to, cuda są częścią ich Życia!
Takie właśnie cuda, o których większość ludzi zapomina. Zapomina, bo nie musi o to walczyć.
A jak jest z Wami? Zapominacie o cudach, których doświadczacie, na co dzień i żyjecie zwyczajne życie, czy jednak znajdujecie czas na to, aby całkowicie otwierać oczy i zyc w świecie cudów?
No! Niech ten post będzie zamiast życzeń świątecznych. Nie, nie, nie! Niech ten post będzie życzeniem świątecznym!
Kochani odwiedzający, życzę Wam abyście zawsze znaleźli czas na to, aby całkowicie otwierać oczy. Tylko tyle. Reszta sama przyjdzie!
Wesołych Świąt Wam życzę!

Na tej bombce jest Franio Waleczny ze swoją ukochaną Siostrą Natalką. Specjalnie nad Natką jest gwiazdka a nad Franiem dzwoneczek, bo jakoś myślę, że odpowiada im taki Nick – Gwiazdka i Dzwoneczek. ;-)
Więcej o Franiu i Jego rodzinie dowiecie się TUTAJ

Dekoracja Świąteczna

2011-12-20T11:35:00.003+01:00

W SZUFLADZIE jest kolejne wyzwanie pod tytułem „Dekoracja Świąteczna”.
Nie lubię robić bombek, wolę lampiony, zdecydowanie bardziej mi „leżą”, ale czasami na prośbę znajomych robię. Wtedy wybieram medaliony, bo na nich serwetka się nie marszczy. ;-) Z bombek typu „bombka” zrobiłam też trochę ale robienie takich to dla mnie za trudne wyzwanie. Jeszcze nie było aby mi się serwetka nie pomarszczyła. A potem trzeba kombinować jak to zamaskować i trzeba się brać za malowanie farbami, dodawanie cuduf i niewiduf, robota zdecydowanie przekracza wartość powstałej bombki. ;-)
Dlatego, nie robię bombek. Szkoda mi czasu na taki efekt jaki jestem w stanie uzyskać.
Wiem, trening czyni mistrza i jest w tym dużo prawdy, bo widzę, że pewnie rzeczy jednak coraz lepiej mi idą, więc może kiedyś i ja będę w stanie pokazać jakąś zachwycającą bombkę. A na razie mam medaliony.
Zrobione na życzenie mojej Znajomej, bo koniecznie miało być ze zdjęciem Jej Dziecka.
Z jeden strony jest, więc zaglądająca zza świątecznych „krzaczków” uśmiechnięta buzia Chłopca a z drugiej świąteczny obrazek.
Ponieważ nie pytałam o zgodę na pokazywanie publicznie zdjęcia Dziecka, pokazuję tylko część medalionu, na której tego zdjęcia nie widać.
Oba medaliony są bardzo do siebie podobne, bo mają być prezentem dla Dziadków – Rodziców Mamy i Rodziców Taty Chłopca.
Mam nadzieję, że Dziadkom się spodoba. Tyle czasu przy tym siedziałam, że musi Im się spodobać!
Oczywiście zgłaszam oba medaliony do wyzwania w Szufladzie!
Miłego dnia!

Lampiony Królowej Śniegu

2011-12-18T18:14:00.001+01:00

Było pudełko, teraz są lampiony Królowej. ;-)
Każdy może sobie takie zrobić!
Wystarczy obkleić kielich białym papierem ryżowym, na to nakleić serwetkę i lakierować!
Potem tylko dekorację. Pearl pen, pasta śniegowa, srebrne kuleczki i Glitter.
Papier ryżowy naklejony na szkło już daję efekt zamrożonej szyby. Dokładnie jakby sama Królowa Śniegu swoim oddechem malowała. ;-)
Reszta dodana była po to by nadać bardziej królewskiego wyglądu.
Warto spróbować, zachęcam Was do tego.
Pozdrawiam i życzę udanych przygotowań do Świąt!

Mam, mam, mam, prezenty dostałam!

2011-12-16T12:32:00.005+01:00

Nie dawno szukałam u nas serwetek z motywami z „Foxwood Tales”. Z żalem stwierdziłam, że nie ma.
Ależ, co ja tam mówię, są, są, są! Noo, teraz juz są!!!!
Wyobraźcie sobie, że pewna wrażliwa duszyczka poruszyła niebo i ziemię, aby załatwić dla mnie za granicą takie serwetki. No i mam! 10 przepięknych serwetek, o jakich marzyłam! Aguś dziękuję Ci z całego serca!

A drugi prezent dostałam od Peninii
Pięknie uszyte, bardzo, bardzo starannie. Pięknie zapakowane, że aż żal otwierać. Ptaszki delikatne, ulotne jak poranna mgła późnego lata, a serduszko takie vintage, o pięknej strukturze koronkowej i w pięknych kolorach.
Dziękuję Peninio!
Miłego weekendu Wszystkim!

Cukierkowo? ;-)

2011-12-14T09:46:00.004+01:00

Parę dni temu moja Znajoma pytała czy mam pudełeczko z różami.
Nie mam, ale zrobię.
Tej samej nocy do pierwszej kleiłam, malowałam, cieniowałam, kropkowałam, szablonowałam, aby tylko przez noc wyschło i z rana nadawało się do lakierowania.
Ale potem w rozmowie wyszło, że to dla Jej Sąsiadki i od słowa do słowa wymienione zostały telefony.
Sąsiadka bardzo miła Dziewczyna o pięknym głosie, wytłumaczyła, że to z kolei chodzi nie o Nią, ale o Ciocię.
O! O Ciocię! No to już inna bajka musi być. Za cukierkowe to zrobione pudełko.., jak na Ciocię!
Ale, że już jest, to pokazuję. ;-)
A dla Szanownej Cioci robi się już inne. 
Pozdrawiam i życzę miłego dnia!
p.s. szablon to ten TEN

Na kalendarz

2011-12-13T10:20:00.006+01:00

Dzisiaj takie dwa twroki mam. ;-)
Pozdrawiam słonecznie!

Pudełko na herbatę

2011-12-12T10:36:00.005+01:00

Ponieważ nie przepadam za robieniem ozdób świątecznych, bombek i tego typu rzeczy, wracam do rzeczy dnia powszechnego. ;-)
Pudełeczko na herbatę, bielone, malowane, kropkowane, decoupage serwetkowi, zamknięcie w kształcie filiżaneczki zrobione z masy Fimo, pomalowane, zdecoupagowane, polakierowane. I tyle!
Pozdrawiam! Miłego dnia!

Butelka dla Faceta

2011-12-09T11:59:00.003+01:00

Kolejna butelka dla Faceta. Jest bardzo duża i ze względu na jej kształt trzeba było wymyśleć tak aby wykorzystać już istniejące kombinacje. ;-)
Butelka już jest u swojego Właściciela, który był z niej bardzo zadowolony.
Pozdrawiam złoto/słonecznie w ten szary, wietrzny dzień.

Mikołaju, Mikołaju

2011-12-06T13:17:00.004+01:00

Śniegu nie ma. Jak tu sanki ciągnąć? Czy ten Mikołaj w tym roku będzie mógł nas odwiedzić?
Przygotowałam na wszelki wypadek dla Niego krajobraz na pudełku. ;-)

Urodzinowo

2011-12-05T13:00:00.004+01:00

Dziś w taki szczególny dzień chciałabym podziękować.
Za Życie, za mojego Stefka, za Rodzinę, za Przyjaciół, za Nieznajomych o Dobrym Sercu, za wszystkie pokonane trudne chwilę, za wszystkie piękne chwilę, za wielkie rzeczy, za drobiazgi, za to, że widzę wszędzie cuda, za to.., że chcę trwać.
Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie!

Czewapczyci ;-)

2011-12-01T20:55:00.001+01:00

Dziś miałam Gości. Kiedyś o tym napiszę oddzielny post, dziś jestem za bardzo wzruszona na to, a wtedy piszę plątaninę słów..,a moi goście zasługują na piękny post.
Ale trochę o nich będzie, bo…, odwiedzili kiedyś Chorwację i moje rodzinne miasteczko. Oczywiście doradzałam, co tam odwiedzać, co zjeść.
Czewapczyci, to nasze bałkańskie jedzonko z mięsa dwukrotnie mielonego, za zwyczaj wołowe, ale robimy też wołowo-wieprzowe, albo tylko wieprzowe. Poleciłam, aby posmakowali jak będą w Chorwacji, a im bardzo smakowało, więc dziś na nasze spotkanie zrobiłam takie danie.
Aga (znowu ja o Agnieszce;-) prosiła o przepis, więc postanowiłam tutaj umieścić. Może jeszcze Ktoś skorzysta.
Składniki na czewapczyci:
500g mielonego mięsa (wieprzowo-wołowego) – ja miałam tylko wieprzowe i też było ok
5 ząbek czosnku, przepuszczonego przez wyciskacz
2 płaskie łyżeczki sody
Sól, pieprz
100ml wody mineralnej, gazowanej
Z tych składników wyrobić masę i zostawić do lodówki na czas robienia bułeczek.
Składniki na bułeczki:
500g mąki tortowej
2 łyżeczki cukru, 2 łyżeczki soli
1 opakowanie suchych drożdży, lub odpowiednia ilość świeżych
100ml oleju
250ml ciepłej (letniej) wody
Mąkę, suche drożdże, sól, i cukier pomieszać, dodać wodę z olejem i wyrobić ciasto.
Jak jest gotowe zostawić pod przykryciem w ciepłe miejsce, aby urosło. Musi podwoić objętość.
Potem podzielić na 4 jednakowe części, które rozwałkować w krążki grubości 1cm.
Zostawić na jakieś 20 min-30 min aby urosło od nowa. Jak jest gotowe, rozgrzać piekarnik na 220 stopni i zostawić w nim blachę, w której będziemy piec bułeczki. Ja daję na dno papier do pieczenia i z góry smaruje olejem.
Jak się blacha ugrzeje (nie spalać, podgrzać) stawić na nią bułeczki i piec aż zmienią kolor na lekki brąz.
Pieczone wyjąć, obmyć dookoła wodą – uwaga gorące, przykryć bawełnianą szmatką i zabrać się za mięso z lodówki.
Ja robiłam z niego paluszki, z pomocą rękawa, takiego jak do tortów, tylko bez tej nadstawki dekoracyjnej u góry. Ale można zamiast „paluszków” zrobić takie mięso jak na hamburgery. Nie będą to już czewapczyci, ale smak jest ten sam, a szybciej.
Mi jednak zależało właśnie na takich paluszkach.
Czewapczyci smażyć ze wszystkich stron na gorącej, lekko olejem posmarowanej, najlepiej, patelni do grilla.
Jak wszystkie są usmażone, to do tej patelni dodać 250-300ml wody, zagotować i dodać do smaku kostkę/bulion drobiowy, lub warzywny.
Zagrzać drugą patelnie, dodać do niej 5 łyżek tej „zupy”, bułeczki przeciąć na pół (tak jak na hamburgery), tą miękką stroną środkową dać na patelnie na tą „zupę” – nie wiem jak to nazwać i lekko podsmażyć.
Układać na dolnej połowie mięso, posypać obficie świeżą drobno pokrojoną cebulą i przykryć drugą połową.
Z każdą z pozostałych bułeczek postępować tak samo.
Podawać albo samo, albo z jogurtem bałkańskim (jest do kupienia w sklepach), albo jeszcze jak komuś przyjdzie do głowy, bo nie musi być wszystko jak w oryginale.
Polecam, bo jest naprawdę smaczne.

Nie moja ale Wasza może być ;-)

2011-11-30T17:33:00.004+01:00

Dawno nie widziałam czegoś tak pięknego i pomysłowego jak ta podstawka pod książkę.
Weszłam dziś na
Blog/Sklep Agnieszki a tam takie nowe cudenka, że musiałam też o tym napisać. Podstawa do książki jest tam do kupienia!
Mam dwa ulubione sklepy, oba u Agnieszek, to czemu nie mam chwalić?! ;-) Jakbym własny miała też bym chwaliła. ;-)
Zdjęcie Adze ukradłam.:-O Niech ja też zrobię coś, co nie wypada. Aga mi wybaczy. Agnieszki tak mają. Przynajmniej te które ja znam! ;-)
Na dziś tyle, zerkajcie do Agnieszek, bo fajne drobiazgi można tam nabić. A Święta idą i prezentów na pewno szukacie.
Miłego wieczora…, bo dzień już zleciał…, na przygotowania do gościn. Będę miała Gościa jutro! Eh!

Święta inaczej

2011-11-29T08:32:00.002+01:00

Nie każdy lubi świecidełka, brokaty i bogato ozdobione rzeczy. Kobiety to owszem, ale facetów to jakoś nie bawi. Co tu zrobić dla faceta w prezencie?
Butelkę na nalewkę. Może być widok zimowy lub.., no właśnie.
Jak tu zrobić takie coś aby było świątecznie i nie babsko?
Przyznam, że sama tez szukałam motywów stonowanych, spokojnych, najlepiej w sepii. Mało jest takich, ale coś znalazłam.
Powstała taka butelką. Postarzana, kamienna, z Mikołajem i choinką jak na starym zdjęciu sprzed lat.
Oto moje Święta! Skromne i spokojne, z nutą nostalgii za tym, co było, minęło i już zdążyło zblednąć na pamiątkowych zdjęciach.
Mam nadzieję, że Was też przeniosą we Wasze wspomnienia, że zechce Wam się odkurzyć stare zdjęcia i choć przez chwilę posiedzieć w ciszy dziękując za to co było i za to kim jesteście.
Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie!

Urodzinowy prezent

2011-11-27T11:36:00.004+01:00

Nie długo mam urodziny, więc wybrałam sobie prezent. Będąc w sklepie u Agi, zauważyłam takie cuś. Okazało się, że cena nie wiele ponad 30zł. Prawda, że ładny i nie drogi prezent wybrałam dla siebie. A popatrzcie jak to cuś jest duże.

Jak Wam też się podoba, to zapraszam do Sklepu Agi
A tutaj jest konkretnie Pojemnik z ptaszkiem
Czemu tylko ja mam się cieszyć pięknym i nie drogim prezentem? ;-)
Miłego dnia!

2xB

2011-11-25T11:07:00.003+01:00

2xB, czyli butelka i bombka. Ani jedno, ani drugie nie należy do moich ulubionych prac, ale nie wiele rzeczy mam do ozdobienia i trzeba było się zabrać za to co jest.
Z resztą jestem zadowolona z tych prac.
Właściwie jak coś robię, to staram się ile mogę i potem na koniec przeważnie jestem zadowolona. Nie mam ciągotek do stałego poprawiania i ulepszania. Mnie wierci tylko, aby zrobić, jak już jest skończone, to jestem spokojna. A wszystkie niedociągnięcia, jakie ew. odnajduję, uznaję za „może być”.
Jakoś w niczym w życiu nie ciągnie mnie do doskonałości.
Znam swoje plusy i dobrze mi z moimi minusami. Akceptuję siebie i nie ważne dla mnie, co mówią obcy. Liczę się tylko ze zdaniem Ludzi, którzy dobrze mnie znają i Ludzi, którzy z racji tego, że też Ich znam, zasłużyli na mój szacunek. Oczywiście do wszystkich obcych także mam szacunek, ale to jest inny rodzaj szacunku. Taki, jaki mam do wszystkich żywych istot. Właściwie Ludzi szanuję z dwóch powodów, – dlatego, że na ten szacunek zasłużyli albo, dlatego, że nie zasłużyli na nie-szacunek. Jaki to ma związek z moją butelką i bombką? Pewnie żaden, ale co, pogadać sobie nie można?! ;-)
Wiecie, gadanie ze samą sobą ma swoje plusy. Zawsze u tej drugiej strony znajduję zrozumienie. ;-)
No! To zostawiam Was już w spokoju i życzę miłego dnia!

Kolejny wieszaczek i oba razem

2011-11-23T09:15:00.002+01:00

Dobrego dnia! :-)

Bajkowy wieszaczek

2011-11-22T09:52:00.002+01:00

Uwielbiam ten motyw. Leżał w szufladzie, bo mi było żal go ruszać. Ale teraz dojrzała chwila i powstały z tego motywu dwa wieszaczki. Jeden pokaże dziś, drugi innym razem. Mam nadzieję, że jakieś Dziecko będzie kochało te wieszaczki, tak samo jak to dziecko, czyli ja. ;-)

Mazajkowe

2011-11-20T09:36:00.003+01:00

Miłej niedzieli Wszystkim!

Mazajki Kajki - powrót

2011-11-18T13:36:00.002+01:00

Dawno nie robiłam moich mazajek. Pomyślałam, że czas do siebie powrócić. ;-)

Też czasami bywam w mieście ;-)

2011-11-17T22:26:00.004+01:00

Po drodze na zajęcia Stefkowe mijam taki sklepik. Totalnie babski jest! Wszystko by tam Baba kupiła. Nie tylko ja. Naprawdę.
Od Różanego Anioła odgapiłam pomysł i zatrzymałam się w sklepie, aby popstrykać trochę fotek.
TUTAJ e-wersja tego sklepu. ;-)

Jeden procent dla Stefka - nowości

2011-11-16T13:02:00.003+01:00

Kochani dziś Fundacja przekazała kwoty z następujących US:

Puck, Wrocław-Krzyki, II US Koszalin, I US Radom, Konin, II US Gdańsk, Wrocław-Fabryczna, II US Bydgoszcz, W-wa Mokotów, Olsztyn, II US Zielona Góra, W-wa Bielany,
US Kiędzieżyn-Koźle (7wpłat), W-wa Bielany, Proszowice, Kartuzy, W-wa Targówek, W-wa Śródmieście, Mińsk Mazowiecki, Piaseczno, Grodzisk Mazowiecki, Kamień Pomorski, Gliwice, W-wa Bemowo, Świnoujście, Jastrzębie Zdrój, Lubań, Trzebnica, Myszków, II US Kraków

Fundacja zaznaczyła, że mają także kwoty, dla których nie mogą doczytać, dla kogo są przekazane. Dlatego bardzo proszę o zgłoszenia, jeżeli Ktoś z Was się na naszej liście Darczyńców nie odnajduje.
Dziękuję serdecznie za wszystkie wpłaty i pozdrawiam!

Agnieszki ;-)

2011-11-15T12:47:00.002+01:00

Mam szczęścia do Agnieszek. Jeszcze żadnej nie fajniej nie poznałam. ;-)
Te lampiony też powstały dzięki dwom Agnieszkom. (chyba dobrze napisałam, w razie czego proszę o pouczenie;-)
Od jednej dostałam serwetkę, od drugiej lampiony. Dziękuję Wam Dziewczyny!
Pozdrawiam Wszystkich, nie tylko Agnieszki! ;-)

Czyżby znowu butelka?

2011-11-13T10:29:00.002+01:00

Można by pomyśleć, że ja piwnice pustych butelek mam. Ale nie mam!
Czasami jakaś w domu się znajdzie, czasami też dostaję od znajomych na…, „moje ozdabianie”. Ponieważ drewienek nie bardzo mam, a te, które są nie wiem jak wykorzystać, to przyszła pora na butelki. Jednak prawda to co mówią, że na każdego przyjdzie pora. ;-)
A niektóre z tych butelek czekały więcej niż rok. Stały sobie spokojnie w spiżarni na półeczce, moje milczące przyjaciółki. ;-)
Ta jest po jakimś whisky, ale ja się na tym nie znam. Wiem tylko, że nalepkę nie dało się zmyć i trzeba było męża na ratunek wołać. Nie wiem, co on w tym garażu czaruje, ale jak wraca stamtąd, to już cały klej z butelki zmyty. I trochę śmierdzi. No, ale mi nawet whisky śmierdzi, to, co się dziwić. ;-)
W każdym razie Mikołaj nie narzekał. Spokojnie dał się tam umieścić, nawet jak chlapałam po nim farbą nic nie powiedział. Nawet jak pozbyłam go drzewa za plecami, to też milczał, ale potem jednak namalowałam mu to drzewo od nowa. Nie lubię niszczyć przyrody a i wydaje mi się, że po tym jak drzewo tam od nowa stanęło, to i Mikołaj się jakby lepiej uśmiechał. Tylko czy naprawdę?!

Aukcja

2011-11-11T16:34:00.005+01:00

Wszystkich chętnych serdecznie zapraszam na AUKCJĘ dla małego FRANKA!
Można zarówno wystawiać jak i licytować fanty. Wszystkie zebrane pieniążki pomogą w leczeniu i rehabilitacji Franka, małego walecznego Chłopca, który od urodzenia przeszedł więcej cierpień niż jeden dorosły człowiek, a mimo to jest wciąż uśmiechnięty i bardzo pragnący życia i normalności.
Możemy Mu pomóc mieć lepsze dzieciństwo, a Jego Rodzinie dodać sił i wiary w ludzi, co pomoże Im w dalszej trudnej walce o Frania.
Każda, najdrobniejsza pomoc, ma ogromną moc i znaczy bardzo wiele!!!

Butelka - Celebrate Life ;-)

2011-11-10T10:21:00.004+01:00

Teraz taka moda przyszła, aby wszystko, co się da, nazywać po angielsku. Nie wiem, o co chodzi, czy o to, że „obce” lepiej brzmiące, czy o to, że to samo nazwane po „obcemu” nabiera „wartości”, czy może jeszcze coś innego, o czym nawet nie pomyślałam…
Pewnie będzie to trzecie. Czasami tak jest, że to, o czym człowiek nawet nie pomyśli, to właśnie to go dopada.
A co mnie dopadło, aby w środku listopada zrobić letnią butelkę? Tęsknota.
Za ciepłem, za kolorami, za ludźmi, którzy lato przypominają… Tak, tak, to też.
Są tacy ludzie! Ciepły i słoneczny jak letni dzień. Życzliwy, troskliwy, kochający za nic…, jak letnie słonce, które wstaje rozsypując swoje ciepłe promienie na wszystko i wszystkich… Dlatego, że chce.., nie, dlatego, że świat na to zasługuję…
A ten motyw z serwetki już dawno leżał u mnie w magicznej szufladzie. Kupiłam, bo dziewczyna na nim przypomina mi właśnie lato.
No i co z tego, że środek listopada jest?!
Odrobina lata nikomu nie zaszkodzi.
No chyba, że jest coś o czym nie pomyślałam. ;-)

Św. Graal ;-)

2011-11-08T19:08:00.002+01:00

Tym razem zrobiłam lampion w całkiem innym stylu. Choć świąteczne bardzo lubię za ich bajkowy klimat, to ten zdecydowanie bardziej mi pasuje.
Miał być antyczny i przypominać Św. Graal.
Nie wiem jak Wam się spodoba, ale ja go pokochałam.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie!
p.s. p.s. Dziękuję za kopniaka, okazał się przydatny! ;-)

Znowu butelki

2011-11-05T08:03:00.002+01:00

Dziś dwie kolejne butelki, nie wiem czy którąś z nich moja Znajoma wybierze czy nie, ale nawet jak zostaną to mogą przecież postać. A jak wybierze to będą na aukcji dla Franka.
Pozdrawiam Wszystkich i miłego weekendu!

Candy

2011-11-04T15:51:00.002+01:00

Obiacane Candy.
Zasady wszystkim znane.
Zapraszam.
Losowanie 01.01.2012.
Powodzenia!

Domek z butelki

2011-11-04T09:15:00.011+01:00

Nie dawno mój mąż kupił wino, a dopiero jak już butelka była pusta ja zauważyłam, że ma śmieszy kształt. Taka krzywa była. Najpierw, mi się skojarzyła z Włochami i Toruniem, bo tam takie krzywe domy budowali. ;-) ale im dłużej na butelkę patrzałam, to mi się w niej domek skrzatów ukazywał. ;-) Taki z krzywym kominem, zbudowany z kamienia, lub gliny, pokryty strzechą.
No i mi przyszedł pomysł, aby zrobić taki domek, tyle, że odwagi mi zabrakło.
Jednak krzywa butelką już czekała zagruntowana, a ponieważ wczoraj do późna spać nie mogłam to zabrałam się za butelkę.
No i jest, domek z butelki, co prawda nie kamienny ani nie z gliny, bo papier Decomanii miał motyw z cegły ;-), więc domalowałam, tfu, zbudowałam z cegły. Ponieważ motyw jest zimowy, to dachówki są jak to mój maż wczoraj powiedział z piernika. ;-) I komin, krzywy, bo krzywy, ale jest!
No i Życie znowu mi pokazało, że Dary Losu jednak są na tym świecie, tylko trzeba na nie odtworzyć oczy. I dziękuję Życiu, dziękuję Losowi, za to, że mi wciąż na nowo te oczy otwiera. Dzięki temu, to, co dla kogoś jest zwykłym drzewem, bo przecież już było, jest i będzie, dla mnie jest Cudem, za który należy dziękować.
Ludzie często marudzą pod nosem, na to, na tamto. Często nawet w pięknych rzeczach widzą skazę, a wciąż wzdychają za lepszym światem…
Przecież jest napisane – szukaj a znajdziesz!
Dlatego jeśli „wstaliście dziś lewą nogą”, jeśli kawa Wam nie smakuje a współpracownicy Was denerwują, zastanówcie się dobrze, czy naprawdę dziś szukacie czy tylko zwalacie winę na innych?
Lepszy Świat istnieje! Są Cuda w naszym świecie! Jest, za co dziękować!
Tylko trzeba dokonać takiego wyboru! Nikt tego dla Was nie zrobi!
Przytulam Was Wszystkich i pozdrawiam ze Świata Cudów, do którego najserdeczniej jak mogę zapraszam! ;-)

p.s. Dachówki z piernika zrobione są z masy utwardzalnej Fimo, kupionej w Empiku i klejone na Vikol. ;-)

Mi też coś się nie udaje

2011-11-03T09:45:00.006+01:00

Od jakiegoś czasu walczę z crackiem dwuskładnikowym Stamperii – Sottile.
Pierwsza była próba na flakoniku.
Zrobiłam wszystko zgodnie z instrukcją, ale spękań jak nie było widać, tak nie było.
Pomyślałam sobie, może te skubańce są niewidoczne i potraktowałam całość bitumem. Jak tylko pierwszy raz maznęłam to się uśmiechnęłam, bo okazało się, że są piękne spękania, delikatnie popękanej porcelany.
Tylko jak skończyłam mazać, to całość była strasznie brudna. Wiedziałam, że crack 2 trzeba zmyć. Co oczywiście od razu zrobiłam.
Teraz wiem, że błąd, bo mi mądrzejszy ode mnie powiedzieli. Nie zmywać od razu!!! Odczekać dzień lub dwa!!!
Teraz już po ptakach!
Ja czasami tak mam, że mimo dobrych zamiarów osiągam odwrotny efekt. Potem wszystko muszę wywalać, bo mi wstyd!!! ;-)))
Ale to nic. Idziemy dalej.
Druga próba z crackiem Sottile, który do tego czasu już został ochrzczony imieniem Psottile, była na deseczce. Niestety było to zanim się do tych mądrzejszych zwróciłam po pomoc i także się nie udało.
Zmywając crack 2, tak samo jak w przypadku flakonika, zmyłam także większość bitumu w spękaniach.
Na tym etapie Psottile uzyskało także nazwisko – Diabollo!
I tam, to takie tylko strachy na wróble, jaki tam Diabollo?!
Nie byłabym ja Don Kichotem jakbym wciąż z wiatrakami nie walczyła! ;-)
Nic to też! Idziemy dalej!
Drugi raz zrobiłam próbę na tej samej deseczce. Szkoda mi było nową niszczyć. W razie czego tylko jedna pójdzie w śmietnik.
Tym razem odczekałam dwa dni i dopiero potem zmyłam crack2. Udało się!
Spękania pozostały!!!
Niestety pozostały widoczne także drobne resztki pierwszej nieudanej próby i musiałam to jakoś zamaskować, czyli postarzeć deseczkę.
A miała to być moja pierwsza "czysta" praca!
Po postarzeniu uznałam, że wygląda jak brudna. Psottile Diabolo na tym etapie już nie tylko się śmiał ale rechotał.
Ciekawe czy Wy także po ujrzeniu mojej deseczki będziecie słyszeli ten jego rechoczący śmiech?!
A może są tacy, którym się deseczka spodoba taka jaka jest? Jeśli tak, to proszę pisać, a wystawie deseczkę w kolejnym Candy!
Pozdrawiam wszystkich i wybaczcie mojej Don Kichotowskiej naturze za te nieudane próby polepszania świata, co ja tam gadam.., deseczki…
No i oto on – Corpus delicti ;-)

Miłego dnia!!!

Aha, bo wciąż zapominam. Do wszystkich Dziewczyn których wybrał ostatnio Pan Random wysłałam wygrane! Wszystkie prócz dla Małgos, poszły przed przerwą na 1.11. Gosiu dla Ciebie poszło dzisiaj.
ANĘ i Dysiak proszę o adres, do Świąt przesyłam dla reszty Dziewczyn, a Waszego adresu mi brakuje. Dziękuję Wszystkim!

Jesiennie - wyzwaniowo ;-)

2011-11-02T17:37:00.009+01:00

Jesiennie ale znowu o Franiu.
Obiecałam Wam napisać kiedy na FM będzie aukcja dla Niego, wiemy już, że po 10. Listopada.
Powstala więc, kolejna flaszka. :-)
Mam jeszcze jedną, ta będzie innym razem.
Obie pójdą do mojej Znajomej która nepełni je nalewką własnej roboty i wystawy na aukcji dla Frania. Ja niestety jestem antytalent do nalewek, ale chociaż butelki się do czegoś przydadzą. ;-)

A ponieważ temat jesieni jest tytułem 42 wyzwania Szuflady zgłaszam butelkę do wyznaniowej zabawy.
Chyba się nadaje?!

Chwilę przytul

2011-11-01T11:07:00.006+01:00

Chwilę przytul, bo jest cenna!
I cenny w niej jest Człowiek!

Taka moja interpretacja Klimta.

Lampiony, moje pierwsze ;-)

2011-10-30T15:22:00.006+01:00

Dziś pokażę Wam moje pierwsze lampiony.
Takie stonowane są, jak widać, ale mi się podobają takie. Skromnisia ze mnie. ;-)
Oczywiście brokatu na nim nie uchwyciłam, bo kiepski ze mnie fotograf.
Na razie zbieram odwagę, aby zapalić tam teelight-a. Ale w końcu zapalę, niech no tylko szczypce w domu znajdę, bo nie wiem jak zapalonego teelighta tam umieścić. Pozdrawiam wszystkich w ten spokojny, pochmurny dzień!
Nie wiem jak u Was, ale u nas cisza wisy w powietrzu. Przyroda też obchodzi 1. Listopada.

Komplet na Frania aukcje skończony

2011-10-28T09:22:00.006+02:00

Pierwsza powstała butelka na nalewkę, do niej drobiłam pudełko na czekoladki, ciasteczka i inne świąteczne słodkości.

Do kompletu jest bombka-medalion. Z jednej strony ten sam motyw, co na butelce i pudełku, z drugiej Mikołaj.

Wszystko razem prezentuje się tak:

A aukcja dla Frania już po Wszystkich Świętych. Wystawiać i kupować może każdy, wystarczy się tam zalogować, co jest dziecinnie proste.
Zapraszam wszystkich do Forum Muratora!!! Zbieramy na aparaty słuchowe, koszt aparatów to 12.500zł.

Pudełko Królowej Śniegu

2011-10-26T09:36:00.008+02:00

No i mnie złapało! Jesień jeszcze, ale oglądając Wasze Świąteczne prace, naszło i mnie na zimowe.., brrr…
Zimę lubię z dwóch bardzo ważnych powodów.
Pierwszy to taki, że się zimą urodziłam. Podobno tego dnia sypało z nieba suchym śniegiem.
Nie wiem jak śnieg może być suchy, ale u nas śnieg dzielą na suchy i mokry ;-) a jak moja mama mówiła, że padał suchy śnieg, to ja Jej wierze!!!
Drugi bardzo ważny powód, aby lubić zimę, to taki, aby nie psuć sobie bardziej już i tak zepsutego przez nią humoru!

"Upapranie" zawiasów jest celowe, to mial być mróz, to znaczy szrom! ;-)

A teraz opowiem o pudełku.

W zimną, mroźną noc jak wszystkie dzieci śpią zamotane w ciepłych kołdrach i śnią swoje piękne dziecinne sny, pełne lalek i misiów, klocek i kolorowych książeczek, do ich okien zagląda Królowa Śniegu.
Nie, nie, to nie ta straszna królowa, co to porywa dzieci i mrozi ich serca! Tamtej już dawno nie ma! Została zamknięta w pewnej bajce i już nikt nigdy jej stamtąd nie wypuści.
Królowa Śniegu z naszej bajki bardzo kocha wszystkie dzieci i to jest jedyny powód, dla którego co noc zimą zagląda do ich okien.
Bo wiecie, nie wszystkie dzieci śnią kolorowe sny!
Straszne to, ale tak to już jest na tym naszym świecie.
Są dzieci, które śnią kawałek chleba i ciepły posiłek, albo cieplutkie buty zimowe, miękkie, pachnące nowizną. Znacie ten zapach? No, to właśnie ten. Następnym razem jak go poczujecie, przypomnijcie sobie, proszę o dzieciach z naszej bajki. Tych wszystkich, dla których zapach nowych bucików jest tak obcy i tak wymarzony, że śni im się po nocach.
A śnią i o kurteczce, takiej, w której nawet najzimniejszy wiatr nie przymrozi ich malutkie ciałka i do tego szalik, milutki jak ręce mamy i czapeczka z powodu, której nie musiałoby się już wstydzić w szkole.
Na pewno znacie takie dzieci, na których co niektórzy pokazują palcem śmiejąc się podle pod nosem. O tak, to właśnie o tych dzieciach mowa! To one śnią o pięknym, wygodnym ubraniu i o tym, że już nikt ich nie wyśmiewa.
Pamiętajcie, proszę, życie nie dla każdego bywa łaskawe. Nie każde dziecko ma kogoś, kto może kupić mu wymarzone rzeczy.
Ale każde dziecko ma marzenia! Marzenia wszystkich dzieci są takie same, naprawdę!
I nasza Królowa Śniegu o tym bardzo dobrze wie, bo zaglądając nocą do okien wszystkich dzieci, przeróżne widzi sny.
Niektórym śnią się dni bez bólu, takie, kiedy wstajesz rano i wiesz, że już jesteś zdrowy a cierpienie odeszło na zawsze w ciemny, gęsty las, gdzieś daleko, dalej, najdalej.., skąd już nie ma powrotu.
Są też sny pełne strachu. Takie śnią się dzieciom, które nie dostały tyle miłości ile dziecku jest potrzebne. Nikt nie wie, dlaczego ich rodzice im jej nie dali, a Królowa śniegu domyśla się, że to, dlatego, że oni sami będąc dziećmi także tej miłości nie dostali. No a jak można dać coś, czego się wcześniej nie otrzymało?
Trudne to wszystko i zagmatwane czasami, ale dla chcących zrozumieć nie ma rzeczy niezrozumiałych.
Zawsze też można kogoś mądrego poprosić o wytłumaczenie.
Przecież to żaden wstyd czegoś nie wiedzieć, ale wstyd tkwić w niewiedzy i wstyd nawet nie próbować z niej się wydostać.
O taka na przykład Królowa Śniegu, ta, właśnie ta z naszej bajki!
Po co jej takie nocne podróżowanie? Czemu zagląda do tych okien?
Przecież mogłaby całe noce jeździć saniami ciągniętymi przez reniferów, tańczyć przy muzyce zimowego wiatru, lub skakać dookoła i łapać śnieżynki patrząc, która z nich ma piękniejsze wzorki…
Mogłaby prawda?
Ale kto by brał sobie wolne, kiedy dookoła jest tyle dzieci potrzebujących pomocy?!
Królowa Śniegu zaglądając przez okna na śpiące, zanurzone we śnie dzieci wyłapuję wszystkie ich smutki, strachy, żale, bóle i inne straszne rzeczy i zamyka ich na zawsze w swoim magicznym pudełku, gdzie zamrożone i przemienione w kryształowe kuleczki, jak zamarznięte łzy, pozostają schowane i uwięzione przez mróz.
Pudełka strzegą strażnicy Królowej, cztery renifery. Zwierzęta na pozór nie wielkie, ale o niesamowitej sile i mądrości. Nikt od dawnych czasów aż do dziś nie zdołał ich pokonać lub oszukać.
Nocami jeżdżą ciągnąc sanie Królowej Śniegu i pomagając Jej w zabieraniu od śpiących dzieci wszystkich trosk, a dniami pilnują pudełka Królowej… I tak było od zawsze…
Nie jeden z Was na pewno był świadkiem tego, że odwiedziła go właśnie Królowa Śniegu.
W mroźne, zimne poranki, jak wstanie się wystarczająco wcześniej, można na oknie zobaczyć rysuneczki, które swoim oddechem zaglądając do dzieci malowała Królowa Śniegu.
Jak zobaczysz taki ślad na swoim oknie, wiec, że Królowa Śniegu zabrała od Ciebie wszystkie troski i na zawsze zamknęła ich w swoim tajemniczym pudełeczku.
A jak potem na dworze poczujesz jak mróz szczypie Cię w policzki, nie zapomnij o tym, aby w podziękowaniu wysłać Królowej Zimie swój uśmiech, bo to właśnie dzięki uśmiechom dzieci, śnieg błyszczy i lśni przepiękną bielą, czystą jak dusza dziecka, a każda śnieżynka układa się w przepiękne wzorki, tak samo wyjątkowe i piękne jak ich uśmiech.

To samo, czyli nuda! ;-)

2011-10-21T07:36:00.004+02:00

Do zobaczenia w dniu 25.10. kiedy będzie losowanie 2Candy!!!

Serce Ty Moje ;-)

2011-10-20T09:47:00.007+02:00

Kolejne serduszko zrobione. Motyw z papieru ryżowego, jak dobrze pamietam kupiłam go w sklepie Drewniana Dolina.
p.s. serduszko ma długość 25cm, a kupione w sklepie Craftstudio.

p.p.s. Co do aukcji dla Frania, sprawa na FM jest w toku, jak będzie aukcja, to dam Wam znać, może ktoś zechce coś kupić albo wystawić. ;-)
Pozdrawiam!!!

Zegar

2011-10-17T09:25:00.004+02:00

Skończyłam zegar. Początkowo miał być inny i czekałam długo na męża aż mi w pracy na papierze ryżowym wydrukuje tarczę, a jak już się doczekałam, to okazało się, że na papierze ryżowym nie da się drukować. Wszystko się gniotło.
Zostało mi skorzystać z tarczy, jaką miałam, a była ona, niestety, dużo mniejsza niż moja planowana.
Trzeba było kompletnie zmienić koncepcje zegara, a kwiaty z papieru już były przyklejone.
Znowu mi nie wyszło planowanie, a zegar zrobił się sam!
U mnie rzeczy maja własną wole! ;-)
Ale, może to i dobrze, bo raczej zadowolona jestem z tego zegara.
Jego średnica, to 40cm, a całość miała przypominać (choć trochę) sielski talerz mojej babci.;-)
Mam nadzieję, że Wam się spodoba.
Dodam jeszcze, dla tych, co wczoraj do mnie zaglądali, że usunęłam wczorajszy post, bo po kilku godzinach od jego publikacji, „pożyczone” przez kogoś zdjęcia z mojego bloga i bloga Mariny Nikulinej, zostały usunięte z tamtej strony.
Ponieważ tak się stało, to uznałam, że nie ma już potrzeby przypominać ten wstydliwy dla kogoś temat. ;-)
Nie mam nic przeciwko korzystania ze zdjęć moich prac, jednak musi to być z moją zgodą i na moich warunkach i myślę, że jest to całkiem oczywiste i normalne.
To tyle na dziś, miłego, pracowitego tygodnia życzę nam wszystkim!

Serduszko

2011-10-15T17:31:00.004+02:00

Kolejne serduszko, tym razem w innych, cieplejszych kolorach.
Jeśli wydaje Wam się, że zdjęcie nie wyraźnie, to od razu wytłumaczę, o co chodzi. To ten papier ryżowy taki jest. Niewyraźne ma te motywy, takie jakby zamazane. To dopiero można było zauważyć jak papier dotarł do mnie, bo jak zamawiałam to nie wiedziałam, że w realu taki jest. Zdecydowałam, więc, że całość też musi być „zamazana” i stąd takie a nie inne serduszka.
Dziś tylko tyle, idę nabierać energii, bo dzisiejszy dzień był dla mnie ciężki. Pozdrawiam wszystkich, miłej niedzieli!

Wspomnienie lata

2011-10-14T08:55:00.003+02:00

Jedni spieszą już ku Świętami, inny wspominają lato. Ja prawdę mówiąc ani jedno ani drugie, bo mi pasują jesienne kolory i ja z tych, co lubią jesień.
Jednak jak zerknęłam do
Szuflady, to znalazłam tam Wyzwanie no. 41 które mówi o wspominaniu wakacji, a ponieważ my nigdzie nie wyjeżdżaliśmy to mi się kojarzą najzwyczajniej na świecie z leniuchowaniem w ogrodzie. Co prawda, nasze „to coś” ogrodem nie można nazwać, a raczej polną laką, ale odpocząć tam i tak można, więc do tematu letniego odpoczynku przyłączam też moją kolejną pracę, którą, oczywiście zgłaszam do Szufladowego wyzwania.
Mam nadzieję, że się nadaje. ;-)
Pozdrowienia Wszystkim!

Serduszko

2011-10-13T11:17:00.003+02:00

Po woli do przodu. ;-)

A gdzie decoupage się podziewa? ;-)

2011-10-09T17:41:00.004+02:00

Pytacie mnie co z decoupage, więc odpowiadam.
Na razie mam rozpoczęty zegar w niebieskościach i nic więcej. Zegar „dojrzewa” już od jakiegoś czasu, a ja nabieram trochę sił, bo po ostatniej chorobie Stefcia nie mogę dojść do siebie.
Mój Stef od urodzenia słabo śpi. To znaczy do 4 roku spał jak niemowlę, a od tego czasu przesypia jedną, dwie nocy, potem z dwie nie, albo trzy nocki prześpi, a potem dwie kolejne nie i tak jakoś to idzie…
Ale jak teraz był chory, to większość nocy nieprzespanych było a ponieważ ciągnie się to od 19. Września, to już zaczynam odczuwać zmęczenie. Do tego wszystkiego ja miałam drobny zabieg i też nie jestem w sosie, więc wszystko razem wzięte daje brak twórczej energii.
Mam nadzieję, że po woli dojdziemy do siebie i wtedy będę mogła znowu pokazać coś fajnego.
A na razie, kolejna literka powstała dla kolejnej Dobrej Duszyczki.

Pozdrawiam Wszystkich i dziękuję za odwiedziny tutaj, mimo tego, że mam ewidentny zastój twórczy. ;-)

Zamówiona literka

2011-10-04T09:42:00.004+02:00

Odpoczywam od decoupage, ale coś koniecznie muszę tworzyć. I tak jakoś wyhaftowało się To.
Pozdrawiam jesiennie i dziękuję za odwiedziny i zapisy w moich Candy!
Proszę tylko abyście zostawiali tyle komentarzy ile Wam się należy. ;-)
Jeżeli chodzi o banerki Chłopców – Damiana, Franka i mojego Stefka, to nie ważne, jeśli macie ich już od dawna, to też się liczy, jak najbardziej.

"Morning has broken"

2011-09-30T10:32:00.007+02:00

Czasami jak wstaję wcześniej rano zanim jeszcze słońce wstanie, to mam okazję być przywitana przez takie widoki.

A tutaj literka która powstała dla mojej Znajomej.

Miłego dnia!
Morning has broken

Komplecik

2011-09-28T08:17:00.001+02:00

Taki komplecik dla mojej Znajomej zrobiłam. Pudełeczko i butelkę dostałam od Niej, słoiczek dorobiłam, aby był na guziki lub inne drobiazgi. I zrobił się z tego komplecik. A jak Znajoma zadowolona, to ja też.
Pozdrawiam Wszystkich deszczowo! ;-)

Świeczniki dwa

2011-09-26T11:42:00.005+02:00

Jakiś czas temu wyhaftowałam i pokazałam świecznik. Nie dawno dorobiłam do kompletu drugi z tej samej serii. Na razie nie mam ramek, bo obrazki muszą do ramek dojrzeć. ;-)
Obrazki tak się prezentują.

A teraz trochę „z innej beczki”. Czy ktoś z Was ma i używa inhalator, który można z czystym sumieniem polecić?
U mojego Stefka każde przeziębienie piorunem idzie w zapalenie oskrzeli. Jakoś sobie radził, ale coś ostatnio ma kłopot z poradzeniem sobie z kaszlem. Wczoraj miał 7 dzień antybiotyku, a wciąż dużo ma zalegającej wydzieliny. Znajoma mówiła, że pomocny był by inhalator, ale nie znam się na tym, a w aptekach i sklepach rehabilitacyjnych, wiadomo, polecają najdroższe.
Jakby ktoś był bardziej w temacie zorientowany, to będę wdzięczna za poradę. Wiem, że czasami za rozsądne pieniądze można kupić sprzęt, który spełnia swoje funkcje tak samo jak te drogie sprzęty i mam nadzieję, że coś takiego właśnie znajdę.
Pozdrawiam wszystkich i zdrówka Wam życzę w te piękne ale chorowite jesienne dni.

p.s. widzieliscie jakie nagrody można wygrać w KONKURSIE U AGI ??? :-)

Apel – lekarz potrzebny od zaraz!

2011-09-14T10:55:00.000+02:00

Kochani, moja znajoma pilnie poszukuje bardzo dobrego specjalistę od spraw urologicznych, a dokładnie chodzi o raka prostaty. Prywatna wizyta jak najbardziej możliwa, byle by to był bardzo dobry specjalista i miał możliwość natychmiastowego przyjęcia pacjenta. Wspomniała, że chodzi o Warszawę, Gdańsk, Białystok, ale pojadą gdzie tylko będzie trzeba.
Jeśli ktoś z Was zna takiego specjalistę, to bardzo proszę w komentarzach zostawić do siebie maila, a znajoma się odezwie.
Dziękuję Wszystkim za ew. pomoc!

Otwórz Szufladę..., i nie tylko

2011-09-13T09:24:00.006+02:00

W SZUFLADZIE jest kolejne wyzwanie.
Tym razem tematem jest zawieszka. Warunki, jakie musi spełniać są następujące:
Musi posiadać sznureczek do zawieszenia, kokardkę i motyw kwiatów. Nagrodą jest wyróżnienie Szuflady. Zapraszam wszystkich na Ich stronę do zabawy.
Ja zgłaszam moją deseczkę-zawieszkę. Mam nadzieję, że się spodoba romantyzm w moim wykonaniu. ;-)

Jak widać na zdjęciach, prócz deseczko-zawieszki są tam też piękne dodatki. Bucik i żabka.
O buciku i o żabce muszę napisać więcej, bo…
Ale po kolei. ;-)
Jadąc na zajęcia do Poradni Psychologiczno Pedagogicznej z moim Stefciem, przejeżdżam obok poczty w Babicach Starych koło Warszawy. Czasami wysyłam stamtąd rzeczy, które sprzedaje dla Stefcia na aukcjach charytatywnych na Allegro.
Tak było też tego razu, kiedy ujrzałam obok poczty budynek.
Oczywiście stał tam cały czas, ;-) ale tym razem na schodach przed jednym wejściem wysiały przepiękne duperelki, takie z rodzaju „kup mnie koniecznie” a to sprawiło, że po raz pierwszy dostrzegłam, że koło poczty jest jeszcze jakieś budynek. ;-)
Weszłam i pierwsze o czym pomyślałam było, fajnie, że w mojej okolicy jest taki sklep. Drugie, o czym pomyślałam było, co się tak cieszyć, na pewno cię nie stać na nic z takich rzeczy. Pomiędzy drugą i trzecią myślą zdążyłam już trochę cen zobaczyć i zdziwiona pomyślałam, o, ceny dla ludzi normalnych!
Chciałam nawet jakimś razem porobić zdjęcia ze sklepu i Wam pokazać, ale wciąż było mnie wstyd pytać w sklepie czy mogę tak zrobić. Bo ja gadatliwa jestem tutaj, ale gdzie indziej to język mam zawiązany. Ha, ha ten blog to moja terapia pod wieloma względami. ;-)
No i co? No i nigdy tych zdjęć nie porobiłam, ale ten bucik i żabkę kupiłam właśnie w tamtym sklepie.
I prawie bym o tym wszystkim zapomniała aż do wczoraj.
Wczoraj czytając Wasze komentarze do mojego poprzedniego postu ujrzałam twarzyczkę Agi. Takich oczu się nie zapomina. Od razu przeniosłam się do sklepiku koło poczty w Babicach gdzie Pani, która sprzedawała mi ten bucik była tak przemiła i do tego te oczy…
Macie czasami coś takiego, że po spojrzeniu komuś w oczy od razu wiecie, że to dobry człowiek? No! To ja wtedy też tak miałam.
A wczoraj awatarek Agi mi o tym przypomniał.
I zaczęłam szukać. Kto to jest Ta Aga? I czemu ja mam wrażenie, że już kiedyś widziałam te oczy? Czy sklepik koło poczty ma z Agą jakiś związek czy to moja wyobraźnia tylko?
No i znalazłam.
Oto Aga, moja Pani ze sklepiku z cudeńkami w stylu „kup mnie koniecznie” i oczami których się nie zapomina. ;-)
Sklep Agi
Domowe klimaty Agi
Ogród Agi

Prawda, że Życie pisze najpiękniejsze scenariusze?!
Eh!!!
p.s. Info dla wszystkich którym się bucik i żabka podobają:
Bucik jest dostępny tu: http://www.agohome.pl/bucik-na-pierscionki.html
Żabka też w sklepie, ale tu można ją zdobyć taniej (aukcja od 1 zł) http://www.allegro.pl/show_item.php?item=1815344179

Wiaderko lub osłonka na kwiaty

2011-09-12T10:19:00.003+02:00

Wiaderko wykończone, mogę pokazać. ;-)

Zapraszam wszystkich co już teraz myślą o prezentach świątecznych ;-) do STRONY z aukcjami charytatywnymi dla mojego Stefka gdzie znajdziecie nie tylko to wiaderko, ale i dużo innych moich prac. Pozdrawiam i życzę spokojnego tygodnia!

Klasyka czyli "piece of cake" ;-)

2011-09-08T07:47:00.005+02:00

Ten papier ryżowy leżał u mnie już dobrych parę miesięcy. Wciąż go przekładałam nie wiedząc, do czego go użyć. Dzbanuszek kupiony całkiem nie dawno, bo w lipcu.
Papier z dzbanuszkiem nie mogli się spotkać, aż do teraz.
A wszystko dlatego, że ja chciałam zrobić coś wyjątkowego. Tylko pomysłów mi zabrakło. ;-)
A teraz jest jak jest.
Pozdrawiam wszystkich!

Za ciosem

2011-09-05T11:06:00.003+02:00

Jak już chustecznik sam się zrobił, to zdecydowałam, że pójdę za ciosem i dorobię pudełeczko na herbatę lub biżuterię.
Miłego tygodnia Wszystkim!

Biscornu Pagoda

2011-08-30T11:01:00.004+02:00

Kolejne biscornu czyli igielnik ukończone. Trochę to trwało, bo jedna mulina DMC Variations jaką dostałam od Agi z "Kapryśne inspiracje" , nie wystarczyła, a zamówiona nie dojechała, więc czekałam aż przyszłą braki w zamówieniu.

Zawieszka

2011-08-24T14:03:00.004+02:00

Miałam nie duży kawałek mojej ulubionej serwetki w róże i zdecydowałam, że nie może się zmarnować. Powstała taka oto shabby zawieszka. Pogoda pochmurna i (pomijając moje proste możliwości techniczne i moją niewiedzę w tej materii) ni jak zdjęć dobrych nie mogłam zrobić.
Jak widać niebieskości wciąż u mnie goszczą. ;-)

Shabby chic pudełeczko

2011-08-15T12:19:00.005+02:00

Do kompletu shabby dorobiłam takie pudełeczko.

Chustecznik shabby chic

2011-08-11T19:26:00.005+02:00

Aby odejść trochę od brązów do których jestem przywiązana ;-) zdecydowałam zrobić coś odmiennego, jasnego i shabby.
Zawieszka na zdjęciu jest prezentem od Peninii.
Prawda, że ładnie im razem?!

Wymiankowo

2011-08-09T07:39:00.006+02:00

Od jakiegoś czasu chodziło mi po głowie (uwielbiam takie powiedzonko;-)) aby spisywać dla siebie moje własne myśli pozytywne aby w momentach zwątpienia i pesymizmu móc do tego co pozytywne wracać.
Koniecznie chciałam, aby to były zapiski pisane ręcznie, nie komputerowe i aby zapisywać ich w jakimś pięknym notesiku, takim, co swoim pięknem będzie inspirować mnie do myśli pozytywnych.
I jak tylko taka myśl się zrodziła, to od razu wiedziałam, że taki notesik muszę poprosić u naszej blogowej koleżanki Peninii.
Miałam szczęścia i Peninia od razu zgodziła się na zrobienie notesika i zaproponowała aby zrobić wymiankę.
Tak oto stałam się właścicielką najpiękniejszego jaki tylko mógł powstać notesika w moich ulubionych klimatach i ciepłych brązach.
Popatrzcie sami, czyż nie prosi się o wpisywanie tam właśnie samych myśli pozytywnych?!
Dziękuję Ci Peninio, Elfko ze świata zaczarowanego!
Dostałam także parę pięknych serwetek i przepiękną zawieszkę, którą pokażę innym razem, bo bardzo mi pasuję do utworzenia klimatu na fotce tego nad czym teraz pracuję. ;-)
Dla Peninii powstała taka oto szkatułka.

Różana i w kolorach takich jak widać ;-) a wszystko na prośbę i według życzeń Peninii.
Mam nadzieję, że dziś pozytywnie Was nastroiłam moim postem. ;-)
Pozdrawiam wszystkich i życzę miłego dnia!

Elfowego Dnia! ;-)

2011-08-02T11:30:00.004+02:00

Latem jak każdy szuka odpoczynku w odgłosach szumującego morza, rzeki lub jeziora, a różne pracy odkłada gdzieś w kąt, malutkie stworzenia Elfów pracują. Nocą i za dnia pilnie jak mróweczki szyją, malują, kleją, stukają, pukają.., tworzą.
Jak jeszcze nikomu do głowy nie przychodzą Święta Bożego Narodzenia, te piękne, bajkowe stworki, pracują w pocie czoła, tworząc prezenty dla nikogo innego a samego Świętego Mikołaja, Człowieka-Legendę o wielkim sercu, tak wielkim, że pomieści ono w sobie każde Dziecko i każdego grzecznego dorosłego Człowieka.
Jak taki malutki Elfik ukończy swoją pracę, to musi ona zostać odebrana przez Wielkiego Jelenia, lub Renifera. Tych samych, co zimą przez góry i łąki, wielkie miasta i malutkie miasteczka, a nawet przez wsie i każdy pojedynczy domek ukryty gdzieś daleko w zaroślach i lasach.., ciągną sanie Mikołaja.
Bo każde stworzenie w domu Świętego Mikołaja pracuję na to, aby na czyjejś twarzy w ranek Bożego Narodzenia zagościł uśmiech.
Jak malutkie nóżki tylko wydostaną się spod pierzyny i jeszcze boso w pidżamie pobiegną prowadzone zapachem świątecznej Choinki, to tam pod pięknie ozdobionymi gałązkami znajdą prezenty.
I w radości swojej, ze uśmiechem na twarzach, rozpakowując kolorowe pudełka i pudełeczka.., nie raz zapominają o tych co przez cały rok pracują i tworzą aby ten jeden dzień był dla nich wyjątkowy.
Ale nikt z wielkiej Rodziny Świętego Mikołaja nie żałuje ani jednej minuty swojej pracy, bo im wszystkim właśnie o to tylko chodzi, aby przynosić innym radość. I ta radość jest dla nich największą nagrodą.
Kiedyś jakiś Elf mi powiedział, że z radością jest tak samo jak z miłością – im więcej dajesz tym więcej masz. I powiedział jeszcze, że każdy dzień jest dobry na to, aby uczynić go świętem.
Ciekawe co miał na myśli i czy to właśnie dzięki takim myślą Elfowie są zawsze uśmiechnięci?! ;-)
W każdym razie, dzisiaj, w zwyczajny letni dzień, kończąc moją pracę przypomniałam sobie o tych słowach a w moich myślach zagościł duch Bożego Narodzenia.
I tak samo jak ten Elf, uśmiecham się myśląc o radości jaką, mam nadzieję, sprawie komuś tym drobiazgiem.
Pozdrawiam i życzę Wszystkim Elfowego Dnia!
p.s. motyw jaki użyłam do tego Biscornu Pagoda dostałam kiedyś od Ria z Holland – świat jest pełen Elfów, wystarczy się uśmiechać a Oni sami się do nas odezwą. ;-)
Zrobiłam już drugie biscornu z tym samym wzorem, tym razem jednak, inaczej wykończyłam i trochę pozmieniałam aby każdy z nich był wyjątkowi.
Ponieważ w
Szufladzie jest nowe wyzwanie i akurat kolorystycznie pasuje, zgłaszam swoją pracę do gry.

Zegar i wazon

2011-07-31T15:04:00.004+02:00

Jakiś czas temu zmontowałam taki zegar. Potem do zegara dorobiłam wazon.
Zegar ma 40cm średnicy, wazon z butelki 26cm wysokości.

Do butelki

2011-07-27T11:44:00.004+02:00

Ktoś może jeszcze pamięta moją butelkę z różami. Teraz do butelki dorobiłam szkatułeczkę.

Czy ktoś widział lato?

2011-07-23T17:39:00.004+02:00

Lata jak na lekarstwo, więc ja nic innego zrobić nie mogłam tylko pogodzie na przekór! ;-)
Pozdrawiam i miłego weekendu!

Biscornu igielnikiem zwany

2011-07-21T16:12:00.003+02:00

Nie, nie, to nie nowa praca. Zrobiłam ten igielnik dawno, ale jeszcze nie pokazałam.
Poszedł już do Dobrej Duszyczki i mam nadzieję, że przynosi Jej szczęście.
Kto haftuje, ten wie jak ciężko haftować na czarnej/ciemnej kanwie. Trzeba odpowiednio ustawiać się do światła, aby dziurki w materiale były widoczne.
Ostatnio mnie ciągnie, aby coś drobnego znowu wyhaftować, ale muszę poczekać na moją wizytę u okulisty, bo na pewno jakieś okularki dostanę. Coraz trudniej mi robić takie precyzyjne rzeczy, muszę oddalać od siebie przedmiot a malutkie rzeczy jak trafienie z nicią w ucho igły, są wyzwaniem.
Więc z tęsknoty za haftem pokazuję stare dzieje. ;-)

Pudełko dla pilota

2011-07-18T10:04:00.003+02:00

Dla znajomego pilota powstało takie postarzane pudełko podróżnika.
Na zewnątrz moje mazajki, w środku polakierowana bejca, obrazki, to transfer z druku.
Całość lakierowana lakierem matowym.
p.s. Tym razem udało się bez kur – mimo, że one też trochę potrafią latać. ;-)

Koniec serii

2011-07-16T20:57:00.004+02:00

Skorzystałam z pomysłu Ewy z Przytulnego domu i dorobiłam do kolekcji wieszaczek.
Tym kończę moją pierzastą pracę.
Moja mała sąsiadka (5lat) jak zobaczyła to wszystko, to zapytała: ”Czemu ciocia wszędzie zrobiła kury?” Odpowiedziałam, że lubię kury.
W ogóle lubię zwierzęta, jakoś łatwiej z nimi się dogadać niż z ludźmi.

Aukcje dla Damiana

2011-07-07T10:03:00.004+02:00

Damian to młodzieniec o bardzo kruchej posturze. Ma 24 lata, ale tak naprawdę, jak mój Stefcio, na zawsze pozostanie dzieckiem.
Tak samo jak Stefcio, nie gryzie, nie zgłasza potrzeb fizjologicznych, nie mówi. Niestety, Damian ma inne ograniczenia, bo jest na wózku. Do tego uwięziony na drugim pietrze starej kamienicy. Specjalnie napisałam uwięziony, bo inaczej tego nie da się określić.
Rodzice Damiana, są oboje schorowany. Pewnie ich kręgosłupy mają dużo więcej lat, niż Oni sami. Nawet nie wyobrażam sobie, czym musi być dla Nich taki spacer z Damianem. Schodzenie i wchodzenie po schodach z Synem na wózku, to wyczyn wymagający dużej odwagi, nie tylko siły fizycznej...
Starają się, jak mogą, ale bez pomocy ludzi dobrej woli nie dadzą sobie rady.
O wszystkim pisała Sunssette na swoim blogu. Tylko życzyć każdemu takiemu Dziecku takiej Nauczycielki.
Każdy z nas może zrobić taki krok i pomóc Damianowi i Jego rodzicom w Ich codziennych zmaganiach z przeciwieństwami losu.
Wystarczy zerknąć na blog Damiana i dać znać, że chcemy pomóc. Poprosić o wysłanie zaproszenia do współtworzenia bloga i już będzie można wystawiać swoje prace na rzecz Damiana.
Zapraszam wszystkich chętnych! Czasami nie wiele składa się w więcej. Mam nadzieję, że razem nam się uda.
Pozdrawiam wszystkich!
BLOG DAMIANA
OD TEGO SIĘ ZACZĘŁO

Konewka do "kolekcji" ;-)

2011-06-28T09:44:00.004+02:00

Do moich pierzastych powstała taka oto konewka. Stara, babcina, ze strychu wytargana, trochę już nawet rdza ją dopadła. ;-)

Przerwa na trochę..., kiczu ? ;-)

2011-06-26T19:46:00.004+02:00

Wazony z Ikeii.
Mojej sąsiadce nie podobały się Jej wazony. Były niebieskie, a Ona teraz mam sypialnie liliową. Powiedziałam, że coś z nimi zrobię. :-)))

Ciąg dalszy "kolekcji" Country ;-)

2011-06-25T15:06:00.004+02:00

To jeszcze nie koniec! :-))))
Milego weekendu!

Chustecznik w wiadomym stylu

2011-06-24T10:21:00.004+02:00

Ciąg dalszy mojej kolekcji Country. ;-)

Pozdrawiam Wszystkich i dziękuję za komentarze!

Caountry in my heart ;-)

2011-06-21T09:51:00.005+02:00

Zawieszka kupiona w sklepie Craftstudio (link do sklepu w pasku bocznym), ozdobiona w moim (ostatnio ulubionym) stylu country. ;-)
Zawieszkę zgłosiłam do kolejnej zabawy w Szufladzie
Chustecznik się robi. Tutaj jedna z jego kreacji w czasie powstawania.
Pozdrawiam i życzę miłego tygodnia.

Jeden procent dla Stefka

2011-06-14T08:58:00.005+02:00

Zdecydowałam, że utworzę post gdzie będę wpisywać, od jakiego US dotarły do nas przekazy. Tak łatwiej każdy z Was będzie mógł sprawdzić, czy Jego US jest na liście. Jeżeli Ktoś z Was będzie chciał dowiedzieć się czy Jego konkretna kwota dotarła, to poproszę napisać do mnie maila na:
milkicaster@gmail.com
Jeden procent za zwyczaj na koncie pojawia się dopiero jesienią. My nie mamy informacji co do imion i nazwisk, dostajemy tylko, z jakiego jest US i jaka kwota. Będę na bieżąco w tym poście informować o wszystkich wpłatach.
W bocznym pasku naszego bloga, w "etikietach" będzie link do tego postu.
Za wszystkie wpłaty 1%, jak również za zakupy na naszych aukcjach charytatywnych, serdecznie Wam wszystkim dziękujemy!
Kajka_Stefek

Lista za rok 2010.
Puck, Inowroclaw, Wrocław-Krzyki, II US Koszalin, I US Radom, Konin, II US Gdańsk, Wrocław-Fabryczna, II US Bydgoszcz, W-wa Mokotów, Olsztyn, II US Zielona Góra, W-wa Bielany,
US Kiędzieżyn-Koźle (7wpłat), W-wa Bielany, Proszowice, Kartuzy, W-wa Targówek, W-wa Śródmieście, Mińsk Mazowiecki, Piaseczno, Grodzisk Mazowiecki, Kamień Pomorski, Gliwice, W-wa Bemowo, Świnoujście, Jastrzębie Zdrój, Lubań, Trzebnica, Myszków, II US Kraków, Białystok

Dlatego...

2011-06-07T16:39:00.003+02:00

Wierzę w ludzi. Mimo wszystko i trochę na przekór. Ale też, dlatego, że przed ta wiarą jestem bezbronna.
Wiara w ludzi, to coś, przed czym nie mogę uciec.
To nie jest nawet kwestia chcenia. To mus!
To niepokój, który na mnie spada i nie opuszcza mnie póki nie uwierzę.
Wiara w ludzi, to też ból.
Pojawia się wtedy, kiedy osądzam innych i wtedy, kiedy myślę, że na pewno wiem.
Jest tylko Jeden, który wie na pewno!
Ten, który nie daje mi spokoju póki nie uwierzę.
Z wiarą zawsze przychodzi współczucie. Po tym poznać, że to wiara.
Zwala się na mnie z własnej woli.
Tu też nie mam nic do gadania.
A jak już się zwali, to wcale nie jest wygodnie.
Przeżywam wtedy nie swoje żale i żałuję za nie swoje grzechy.
Na szczęście ani wiara, ani współczucie nie przychodzą sami.
Zawsze na koniec dołącza przebaczenie.
Po tym poznać, że wiara i współczucie były szczere i prawdziwe.
A jak już się przebaczenie zjawy, to wiara i współczucie przestają uwierać i być ciężarem.
Człowiek zaczyna czuć się lżej.
Za przebaczeniem (jak już się na pewno domyślają Ci którzy wiedzą o czym ja tutaj piszę) przychodzi wolność.
Wolność, równa się z spokojem. To dwa oblicza tego samego.
Najlepszego ze wszystkich uczuć, ale też najtrudniejszego do osiągnięcia.
Bo nie ma do spokoju i wolności innej drogi niż przez wiarę, współczucie i przebaczenie.
I jest to jedyna droga, którą nam dano. To jest nasza droga. Droga Człowieka.
Każda inna prowadzi do nikąd.
Dlatego wierzę, bo szkoda mi czasu by iść do nikąd.

Country style

2011-06-06T08:00:00.005+02:00

Na razie bez słów.
Pozdrowienia!

Dziś spokojniej

2011-06-03T06:40:00.004+02:00

Wczoraj pijałam, dziś będę milczeć. Dla równowagi. ;-) Pudełko na herbatę w innym, niż wczoraj stylu.